In De vreemde bekende volgen we het duo Maeve en Josh. Waar Maeve voorzichtig maar vol vertrouwen is, is Josh de typisch getroebleerde rechercheur. Josh heeft aardig wat privéproblemen en de moord op zijn jeugdvriendinnetje twintig jaar eerder nooit goed verwerkt. Wanneer een nieuwe reeks moorden wordt gelinkt aan de oude moord, zet dat de verhoudingen op scherp. Moet Maeve meegaan in de beschuldigingen aan het adres van Josh of kiest zij ervoor hem te helpen? Hij is nors en kan slecht met vrouwen omgaan, waardoor collega’s hem vooral ontwijken. Casey heeft het karakter van Josh goed uitgewerkt. Wel jammer dat ze wat betreft de problemen van Josh vervalt in clichés die we in vele andere thrillers al voorbij hebben zien komen.
Maeve duikt in de zaak van 20 jaar geleden en komt erachter dat veel mensen, ook een belangrijke getuige, hebben gelogen. Dit komt wat ongeloofwaardig over. Blijkbaar nam de politie het 20 jaar eerder aan voor zoete koek en heeft niemand kritische vragen gesteld. Dat Maeve dit nu wel doet is soms wat ongeloofwaardig. Ze komt wel erg makkelijk achter de waarheid op die manier.
Ondanks dat dit al het vierde deel is in een serie, is het verhaal prima afzonderlijk te volgen. Er wordt incidenteel terugverwezen naar voorvallen uit eerder verschenen delen, maar deze voorkennis mis je als lezer niet.
Het verhaal zit goed in elkaar, karakters zijn goed uitgewerkt en krijgen echt een eigen gezicht en gebeurtenissen volgen elkaar in rap tempo op. Toch vind ik het verhaal nergens echt spannend. Casey weet mij niet op het puntje van mijn stoel te laten zitten. Het ‘ik moet nu verder lezen’ gevoel ontbreekt. Het plot steekt verder prima in elkaar, maar valt mij toch wat tegen. Casey weet mij hierin niet te verbazen, ondanks dat op alle vragen antwoord wordt gegeven.
Plaats een reactie