Inspecteur Mark Lapslie doet onderzoek naar een halfvergaan lijk dat gevonden is op de plaats van een auto-ongeluk. Ondertussen, elders, drinkt Violet Chambers thee met de hoogbejaarde Daisy. Opeens valt Daisy stuiptrekkend op de grond, terwijl haar huid in brand lijkt te staan en er tranen uit haar ogen stromen. Violet slaat het tafereel rustig gade en drinkt haar thee.
Lapslies onderzoek brengt hem op het spoor van een vrouwelijke seriemoordenaar, die na elke moord de identiteit van haar slachtoffers steelt en hun levens overneemt. Maar de inspecteur is niet de enige die op zoek is naar de ware identiteit van de moordenaar
Nigel MacCrery heeft met De earl grey-moorden een macabere thriller over een gruwelijk theekransje weten te schrijven. De titel doet al vermoeden dat vergiftiging een grote rol speelt. Het proloog wekt voor de lezer al gelijk de nieuwsgierigheid vanwege de lugubere omschrijving van een gebeurtenis in het verleden. In de eerste hoofdstukken worden de twee hoofdrolspelers beschreven, waarna in de daarop volgende korte hoofdstukken de spanning vrijsnel opgevoerd wordt waardoor je als lezer toch redelijk snel een weg naar het eind wilt lezen. De spanning blijft dan ook tot de laatste zin.
De hoofdstukken zijn zeer leesbaar geschreven, maar wel vrij kort. MacCrery gebruikt geen scala aan personalia waardoor je goed overzicht houdt in het verhaal. Het boek is een echte BBC thriller, passend in de lijn van Silent Winess, The Commander enzovoorts. Het boek leest eigenlijk iets te makkelijk voor een doorgewinterde lezer, maar was wel in een adem uit.
Plaats een reactie