Literatuur & Romans Ambo | Anthos Augustus 2015

Zeg maar dat we niet thuis zijn

Citaat

Milan is treffend weergegeven, hij hikt haast tegen een dertigersdip aan. Zo veel keuzes in het leven en Milan weet het allemaal even niet meer. Hij twijfelt aan alles en iedereen.

Milan den Hartog, bijna dertig, altijd behulpzaam, werkt voor een begrafenisondernemer. Maar hij wil iets anders, meer met de levenden. Zijn werk met de doden zit erop. Zijn leidinggevende haalt hem over om nog een week te blijven. In de laatste zeven dagen van zijn loopbaan bij de doden overkomen hem echter allerlei onverklaarbare zaken. Kan een Koerd uit Diemen-Zuid zelfs na zijn dood nog meepraten over waar hij wordt begraven? Wat is er aan de hand met de doodskist van Milouda? Milan is nog nooit thuis geweest bij zijn collega Elsa in De Rijp, en weet niet of hij haar gevoelens kan beantwoorden. Leven en dood lopen steeds meer in elkaar over en dit eist bij Milan zijn tol.

Zeg maar dat we niet thuis zijn is een bijzonder boek. Ik weet nog altijd niet wat ik er nog van moet vinden. Het verhaal is origineel en geeft een kleine inkijk in de uitvaartbranche. Wat mij vooral lintrigeert is de vele type mensen en gezinnen bij wie een uitvaartondernemer over de vloer komt. En allemaal hebben ze een andere kijk op het leven.

Milan is een jonge man van eind twintig die al jaren werkt als begrafenisondernemer. Hij wil eens wat anders en denkt een lumineus idee te hebben. Hij zegt zijn baan op maar zijn leidinggevende haalt hem over om nog een week te blijven om de drukte het hoofd te kunnen bieden. Milan geeft toe en krijgt te maken met een Koerdisiche man die is overleden. Vervolgens begint ieder hoofdstuk met een korte blik vanuit deze overleden man. Dit is wat het verhaal niet alledaags maakt. Je moet je als lezer hier wel voor open kunnen stellen wil je hierin mee kunnen gaan.

Milan is treffend weergegeven, hij hikt haast tegen een dertigersdip aan. Zo veel keuzes in het leven en Milan weet het allemaal even niet meer. Hij twijfelt aan alles en iedereen: zijn werk, zijn leven straks als ondernemer, zijn gevoelens voor een collega…

Novaire heeft de verschillende culturen die in het boek voorkomen mooi weergegeven. Een ieders kijk op geloof en hoe om te gaan met de doden. Dit doet hij zonder betweterig over te komen. Ook heeft Novaire een prettige schrijstijl waarmee hij, ondanks de vreemde gebeurtenissen, de aandacht van zijn lezers vast weet te houden.

Ik vond Zeg maar dat we niet thuis zijn een niet alledaags en daardoor bijzonder boek. Toch heeft het me niet echt aangesproken. De uitvaartwereld vind ik intrigerend, maar delen van het verhaal laten vertellen vanuit een overleden persoon gaat zelfs mij te ver. Ook blijf ik met te veel vragen zitten na dichtslaan van dit boek. Ik heb ergens het idee dat het verhaal nog niet af is. Het blijft in mijn ogen te wazig en daarmee onduidelijk. Wat kan ik nu eigenlijk met dit verhaal? Wat wil Novaire de lezer nu eigenlijk te vertellen. Ook nu kan ik hier nog altijd niet de vinger op leggen.

Dit boek telt mee voor de leesuitdaging Ik lees Nederlands 2015.

Beoordeling

Waardering Boekreviews
 
Waardering
 
 
 
 
 


 
Eind beoordeling
 
 
 
 
 


Waardering bezoekers
 
Waardering

 
Gemiddelde
 
 
 
 
 



Gegevens van boek

Verschenen
Pagina

222

ISBN

9789041425799

Plaats een reactie

Klik hier om een reactie te plaatsen

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.