Thriller & Spanning De Boekerij Februari 2019

Witte dood

Billy, een labiele jongen, denkt als kind een moord gezien te hebben. Hoewel hij zich geen concrete details kan herinneren, gaat hij toch met zijn verhaal naar privédetective Cormoran Strike. Die neemt hem direct serieus, maar voor hij verder kan vragen, ontvlucht Billy in paniek zijn kantoor. Strike en Robin Ellacott – ooit zijn assistente, nu zijn partner bij het detectivebureau – proberen Billy’s verhaal tot op de bodem uit te zoeken. Het onderzoek leidt hen via de achterstraatjes van Londen naar de Houses of Parliament, en naar een fraai maar onheilspellend landhuis, ver weg op het platteland. Maar hun onderzoek verloopt verre van soepel: Strikes bekendheid als privédetective maakt het moeilijk om onopvallend te blijven werken, en zijn relatie met Robin staat onder hoogspanning.

Witte dood is het vierde deel in de Cormoran Strike reeks, maar valt ook prima afzonderlijk te lezen. Er wordt weinig teruggegrepen op gebeurtenissen uit het verleden. Alleen de eeuwige seksuele spanning tussen Strike en zijn assistente Robin is een terugkerend thema. Dat is ook meteen waar ik me aan erger in dit boek. In alle vier de delen wordt de spanning steeds verder opgebouwd en de doorgewinterde Galbraith lezer, weet inmiddels allang dat het huwelijk tussen Robin en. Matthew gedoemd is om te mislukken. De ettelijke pagina’s met ontmoetingen tussen Robin en haar baas waar een vleugje romantiek bij komt kijken, zijn mij er een aantal te veel. Op een gegeven moment heb ik het idee een liefdesroman te lezen in plaats van een stevige detective.

Dat is meteen het tweede minpunt aan dit boek. Het leest meer als een roman dan als een thriller. Hoewel er een moord wordt gepleegd is er weinig sprake van echte spanning. Het verhaal leest prettig, maar spannend is het nergens te noemen. Ik moet eerlijk bekennen dat ik ook redelijk teleurgesteld was in de plot. Bij een boek van ruim 700 pagina’s had ik toch iets meer creativiteit van de auteur verwacht als het gaat om het motief. Hoewel de dader niet voor de hand ligt, ligt het motief dat wel en dat is jammer.

Waar Galbraith duidelijk in grossiert is de gedetailleerde beschrijvingen. Niet alleen van plaatsen en locaties, maar ook van gebeurtenissen en in de dialogen. Werkelijk alles komt gedetailleerd aan bod, van wat er wordt gezegd tot hoe het parlement er in detail uitziet. Je kunt je zodoende een goede voorstelling maken van de omgeving. Deze gedetailleerdheid is wel iets wat je als lezer aan moet spreken. Als je van wat korter en bondiger bent dan kan dit gaan irriteren. Wat betreft beschrijvingen had ik geen last van irritaties, wel als het gaat om de traagheid van het verhaal. Dialogen zijn dusdanig uitgebreid beschreven evenals alle gebeurtenissen wat maakt dat ik het gevoel overhoud dat het boek wel wat korter had gekund. Om de aandacht van de lezer vast te houden en wat meer vaart in het verhaal te houden, hadden er wat mij betreft ook 200 bladzijdes minder in gemogen.

Desalniettemin een gedegen detective verhaal voor de Strike en Ellacott fans onder ons. En laten we in vredesnaam hopen dat ze elkaar op liefdesvlak eindelijk gaan vinden in deel vijf…

Beoordeling

Waardering Boekreviews
 
Waardering
 
 
 
 
 


 
Eind beoordeling
 
 
 
 
 


Waardering bezoekers
 
Waardering

 
Gemiddelde
 
 
 
 
 



Gegevens van boek

BadgesBoekenreeks
Uitgever
Verschenen
Pagina

735

ISBN

9789022585849

Plaats een reactie

Klik hier om een reactie te plaatsen

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.