The House of Books Februari 2015

Up

Citaat

Het verhaal leest als een vermakelijke roman, maar wel met serieuze en ernstige ondertoon. Echter zonder belerend over te komen.

Als Emma enthousiast naar het laatste gesprek met haar psychiater gaat, gebeurt er iets wat ze niet helemaal had voorzien; haar psychiater is verdwenen, de vervanger weet niets van een eindgesprek en voor het einde van de dag is ze opgenomen op de paaz; de psychiatrische afdeling van het algemeen ziekenhuis. Alweer. Aangezien deze nieuwe paazvakantie wel een vergissing moet zijn, gaat Emma in het doolhof van pillen, psychiaters en medepatiënten op zoek naar een verklaring. Want als je niet ziek bent, hoef je toch ook niet beter te worden? Als de verklaring in de vorm van een nieuwe diagnose lijkt te komen, begint ze zich echter af te vragen of ze die wel wil weten; want wat als je je eigen waarnemingen en gedachten niet meer kunt vertrouwen, en je grootste vijand niet in de buitenwereld zit, maar in je eigen hoofd?

Up is een boek dat in dezelfde lijn ligt als voorganger PAAZ. Up is echter een op zichzelf staand verhaal en dus prima te begrijpen zonder dat je de voorganger gelezen hebt. Up was mijn eerste kennismaking met Myrthe van der Meer en deze viel zeker niet tegen.

In Up volgen we Emma. Ze komt in het ziekenhuis voor haar eindgesprek, maar dit loopt anders dan verwacht. Nog diezelfde avond wordt Emma opgenomen en komt ze weer op de psychiatrische afdeling van het ziekenuis terecht. Bij aanvang verwacht ze de volgende dag, hoogstens na het weekend wel weer naar huis te mogen. Emma heeft eigenlijk niet door hoe ze er echt voor staat en waarom de psychiater groot alarm slaat. Doordat het verhaal vanuit het perspectief van Emma wordt verteld, heb je als lezer lange tijd ook niet door hoe ernsig haar situatie werkelijk is. Het zal allemaal wel meevallen toch? Tot we gaandeweg het verhaal steeds meer bij de kern komen en weten wat de echte plannen van Emma zijn. Pas dan gaan bij de lezer de alarmbellen af. Het is knap van Van der Meer dat zij een dusdanig ernstige ziekte en situatie zo luchtig op papier heeft weten te zetten. Het verhaal leest als een vermakelijke roman, maar wel met serieuze en ernstige ondertoon. Echter zonder belerend over te komen.

Leuk aan het verhaal is dat de lezer ook kennismaakt met de andere personages van de Paaz. Je bent echter snel geneigd te denken vanuit het perspectief van Emma en dus plaats je de anderen voor het het weet in hokjes. Je denkt meteen te weten wie je wel en niet kunt vertrouwen. Al snel blijkt dat een eerste indruk ook niet alles zegt.

Goed aan het boek vind ik dat de auteur ook stilstaat bij alle veranderingen in de zorg. Nieuwbouw, een deur die niet sluit maar niet meer wordt vervangen omdat ze toch over enkele weken gaan verhuizen, wandelingen die op het rooster staan maar niet meer gedaan worden omdat er personeelstekort is. Patienten die op de verkeerde afdeling zitten, maar zo is het nu eenmaal makkelijker voor het verplegend personeel… Treffende situaties die herkenbaar zijn in de zorg vandaag de dag.

Up is een boek dat mij zeker nieuwsgierig heeft gemaakt naar zijn voorganger PAAZ. Compliment ook aan de auteur voor de treffende en positieve titel. Een ieder die dit boek gelezen heeft zal begrijpen wat ik bedoel. Een familielid van mij werkt in de psychiatrische zorg. Altijd al had ik respect voor hem, maar na het lezen van dit boek begrijp ik nog beter wat zijn werk inhoud en heb ik nog meer respect voor een ieder die een dergelijke rol vervult.

Dit boek telt mee voor de leesuitdaging Ik lees Nederlands 2015. 

Beoordeling

Waardering Boekreviews
 
Waardering
 
 
 
 
 


 
Eind beoordeling
 
 
 
 
 


Waardering bezoekers
 
Waardering

 
Gemiddelde
 
 
 
 
 



Gegevens van boek

BadgesBoekenreeks
Pagina

352

ISBN

9789044347203

Plaats een reactie

Klik hier om een reactie te plaatsen

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.