Thriller & Spanning A.W. Bruna November 2015

Sneeuwengelen

Citaat

De onderlinge vriendschap en barstjes die hierin onstaan zijn realistisch weergegeven door Vermeer. Iedere vrouw die deel uitmaakt van een vriendinnengroep zal bepaalde zaken herkennen.

Ze waren met z’n zessen en kenden elkaar uit het Leidse studentenleven. Een hechte club meiden die lief en leed met elkaar deelden, en die elk jaar samen op wintersportvakantie gingen. ‘De sneeuwengelen’ noemden ze zichzelf. Succesvol in hun werk, niet altijd even succesvol in de liefde, en de wereld leek aan hun voeten te liggen. Totdat een van hen kwam te overlijden… De dood van Daphne komt keihard aan in de groep, maar tegelijkertijd maakt het de band tussen de vrouwen nog sterker. Ze sluiten een pact en beloven elkaar dat ze altijd voor elkaar zullen zorgen, zoals ze ook voor hun vriendin hadden gezorgd toen zij ziek werd. Dan slaat het noodlot toe. Een ongeluk, niemand weet precies hoe het heeft kunnen gebeuren. Maar bepaalde zaken kloppen niet. Was er misschien opzet in het spel? Maar waarom? En wie zou er dan achter zitten? Langzaam maar zeker komen er barstjes in wat de perfecte vriendinnengroep leek te zijn.

Sneeuwengelen is echt een typisch Suzanne Vermeer boek. Korte hoofdstukken geschreven met veel vaart waardoor je werkelijk door het boek heen vliegt. Echt spannend wordt het nergens, maar deze verwachting had ik ook niet toen ik het boek opensloeg. De cover spreekt mij minder aan. Vooraf had ik het idee dat de dames op wintersport zouden gaan, iets waar ik zelf totaal geen liefhebber van ben. Gelukkig bleek dit niet het geval. Het eerste deel van het verhaal spelt zich gewoon af in Nederland en het tweede deel in Lapland. Een interessante setting welke Vermeer zeer levendig heeft beschreven.

Het verhaal gaat meteen goed van start met het overlijden van een van de collega’s van iemand uit de vriendinnengroep. Ze is getuige maar besluit haar mond te houden. Dit is tekenend voor het hele verhaal en hoe de meiden onderling met elkaar omgaan.
De onderlinge vriendschap en barstjes die hierin onstaan zijn realistisch weergegeven door Vermeer. Iedere vrouw die deel uitmaakt van een vriendinnengroep zal bepaalde zaken herkennen.

De ontknoping komt voor mij, zoals verwacht, niet als verrassing. Van mijlenver zie ik aankomen wie de dader is en wat het motief. Dat is jammer. Vermeer kiest in alle boeken voor dezelfde hoek waar de dader zich bevindt, dus voorspelbaarheid slaat al snel toe. In dat opzicht lijken de boeken sterk op die van Linda van Rijn. Na het overlijden van Paul Goeken (hij schreef jarenlang boeken onder het pseudoniem Suzanne Vermeer) heeft een anonieme auteur de reekst voortgezet. Hij zou mij niets verbazen als dit Linda van Rijn blijkt te zijn. De boeken lijken in alle opzichten altijd veel op elkaar en ook in de boeken van Van Rijn speelt zich vaak een gedeelte in het buitenland af. Ook bevindt de dader zich altijd in dezelfde hoek als in de boekem van Vermeer.

Ondanks de voorspelbaarheid heb ik wel genoten van het verhaal en de setting waarin het verhaal zich afspeelt. Sneeuwengelen is een echt winters boek om tijdens gure dagen te lezen bij de open haard.

Dit boek telt mee voor de leesuitdaging Ik lees Nederlands 2015.

Beoordeling

Waardering Boekreviews
 
Waardering
 
 
 
 
 


 
Eind beoordeling
 
 
 
 
 


Waardering bezoekers
 
Waardering

 
Gemiddelde
 
 
 
 
 



Gegevens van boek

Uitgever
Verschenen
Pagina

320

ISBN

9789400506374

Plaats een reactie

Klik hier om een reactie te plaatsen

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.