Jeugd Moon Juni 2012

Niets te verliezen

Citaat

Je mist een soort connectie met de personages en met het verhaal, wat juist zo belangrijk is voor een goed boek. Dit is ontzettend zonde, want uit dit verhaal had zoveel meer gehaald kunnen worden.

Weer een nieuwe stad en een nieuw begin, voor de jonge Mclean. Sinds haar moeder er vandoor is gegaan met de basketbalcoach van de favoriete club van haar vader, woont ze bij haar vader. Dit betekent alleen wel dat zij elke keer moet mee verhuizen vanwege zijn baan als restaurant consultant. Zijn taak is om slechte restaurants beter te laten lopen en ervoor te zorgen dat er meer mensen op de slechtlopende restaurants afkomen. Vaak verhuizen dus. Maar voor Mclean is dit absoluut geen probleem, wat elke verhuizing betekent een nieuwe start. Elke nieuwe woonplaats betekent een nieuwe identiteit; als rebel, dramaqueen of allemansvriend en als Liz, Beth, Lizbeth of Eliza. Maar deze keer is het anders, want als ze haar nieuwe buurjongen tegenkomt blijkt hij geïnteresseerd in de echte Mclean. Maar kan Mclean zichzelf wel openstellen terwijl ze weet dat ze in een korte tijd toch weer haar spullen moet pakken?

Niets te verliezen komt om van de ellenlange zinnen, met veel komma’s. Dit maakt het lastig leesbaar en daarbij komt ook nog dat er geen witregels of alinea’s in de tekst zijn gebruikt. De lange zinnen volgen elkaar op en maken het verhaal wat saai om te lezen.

Sarah Dessen heeft een beschrijvende schrijfstijl: Hij had eigenlijk een bril nodig, maar die droeg hij niet meer nadat hij er drie achter elkaar was kwijtgeraakt, en daarom tuurde hij tegenwoordig met half samengeknepen ogen. Ieder ander zou er misschien vreemd uitzien, maar bij mijn vader stond het juist heel charmant. Deze manier van schrijven zorgt ervoor dat je direct een beeld krijgt, maar het soms wordt er wat teveel beschrijven, zodat je het verhaal wat kwijtraakt. Het is te gedetailleerd en daardoor kan het verhaal wat warrig worden.

In dit verhaal mist een beetje de goed uitgewerkte plot of een bijzondere gebeurtenis. Dit verhaal kabbelt zomaar wat voort. Er komt weinig emotie in Niets te verliezen voor. Dit wordt wel goed gemaakt op verschillende fronten, zoals door de goed uitgewerkte en herkenbare personages en de beschrijvende, levendige schrijfstijl. Helaas mist hierdoor wel wat diepte in het verhaal en is het wat lastig in te komen en in te leven. Hoe Mclean is wie ze is, wordt ook nog wat te weinig belicht en blijft teveel achterwege.

Je hebt een goed beeld van Mclean en je ziet haar groeien in het boek. Ze is een kameleon met verschillende kanten en in het verhaal ontwikkelt ze haar ware zelf.

Misschien is het beschrijvende wel het probleem, dat je als lezer niet wordt geraakt. Hoe gedetailleerd het boek is, hoe emotieloos het boek daarentegen weer overkomt.

Niets te verliezen is geen daadwerkelijke uitspringer met een al vaak belicht thema. Je mist een soort connectie met de personages en met het verhaal, wat juist zo belangrijk is voor een goed boek. Dit is ontzettend zonde, want uit dit verhaal had zoveel meer gehaald kunnen worden. Leuk om te lezen, maar bijzonder? Nee helaas. Daarvoor blijft de geschreven tekst teveel op de vlakte.

Beoordeling

Waardering Boekreviews
 
Waardering
 
 
 
 
 


 
Eind beoordeling
 
 
 
 
 


Waardering bezoekers
 
Waardering

 
Gemiddelde
 
 
 
 
 



Gegevens van boek

Uitgever
Verschenen
Pagina

400

ISBN

9789048813971

Plaats een reactie

Klik hier om een reactie te plaatsen

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.