Waargebeurd Truth And Dare Oktober 2010

Niemand weet waar ik ben

Citaat

Haar band met de mensen in Afrika en met David is bewonderenswaardig. Ik kan ook niets anders zeggen dan dat ik enorm veel respect heb voor haar. Haar vechtlust om de armste mensen in Afrika te helpen is verbluffend.

Op een dag ontdekt Julia, die op dat moment een glanzende carrière als presentatrice geniet, een knobbeltje in haar borst. Wanneer ze te horen krijgt dat ze kanker heeft, belandt ze aanvankelijk in een diep dal. Tot ze beseft dat het nooit te laat is om haar hart te volgen. Ze  gaat terug naar Afrika, naar de mensen die niets hebben, maar nooit te arm zijn om het beste van zichzelf te geven: humor, gastvrijheid en de kunst te leven in het moment. Samen met David Robertson van Drive Against Malaria trekt ze ten strijde tegen malaria, volksvijand nummer één in Afrika. Ze doorkruist gebieden met landmijnen, regenwouden en levensgevaarlijke woestijnen, op zoek naar vergeten stammen. Ze belandt een paar keer in de gevangenis, staat meerdere malen oog in oog met machinegeweren en overleeft op het nippertje hersenmalaria.

Niemand weet waar ik ben is in een woord indrukwekkend. De situaties waarin ze tijdens haar werk voor Drive Against Malaria terechtkomt zijn schokkend en tegelijkertijd geweldig ontroerend. Vooral de karakterschets van Julia is goed weergegeven. Het boek is in de ik-vorm geschreven en haar gedachten en levensvisie komt vaak naar voren. Hierbij geeft Julia ook wijze levenslessen waar menig ander leer uit kan trekken. Leerzaam is het ontstaan en het gevaar van malaria. Ik wist bijvoorbeeld niet dat er meer mensen sterven aan malaria dan aan aids. Elke 30 seconden sterft een kind aan malaria.

Ontstellend was het verhaal over haar ontmoeting met vrouwen die aan de top staan van grote Nederlandse hulporganisaties. Tijdens dit overleg gaat het enkel over geld en status en willen ze niet naar Julia luisteren. Ze denken dat Afrikaanse vrouwen het minder erg vinden om een kind te verliezen dan wij westerlingen. ‘Dan maken ze toch gewoon nog een kind’, aldus een van de vrouwen. Geweldig om te lezen is dat Julia zich hier niets van aantrekt, nog meer gelooft in zichzelf en volledig gaat voor DAM.

Haar band met de mensen in Afrika en met David is bewonderenswaardig. Ik kan ook niets anders zeggen dan dat ik enorm veel respect heb voor haar. Haar vechtlust om de armste mensen in Afrika te helpen is verbluffend. Telkens als ze het ziekenhuis uit mag en haar behandeling voor kanker erop zit vliegt ze terug naar Afrika. Julia laat zien dat we niet moeten kijken naar alles wat we niet hebben, maar vooral naar wat we wel hebben. Zo vanzelfsprekend is ons goede leven niet.

Niemand weet waar ik ben geeft je een blik achter de schermen van een hulporganisatie en laat zien hoe het er echt aan toegaat zonder alle opsmuk en mooipraat.

Beoordeling

Waardering Boekreviews
 
Waardering
 
 
 
 
 


 
Eind beoordeling
 
 
 
 
 


Waardering bezoekers
 
Waardering

 
Gemiddelde
 
 
 
 
 



Gegevens van boek

Verschenen
Pagina

253

ISBN

9789049998493

Plaats een reactie

Klik hier om een reactie te plaatsen

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.