Literatuur & Romans Meulenhoff Februari 2006

Mensen die ik ken die mijn moeder hebben gekend

Citaat

Na het lezen van het verhaal loop je nog even alles na. Wat is er nou precies gebeurd en waarom heeft Benjamin een schuldgevoel ontwikkeld? Op dat moment vallen de puzzelstukjes van zijn leven op hun plaats en is het vooral een mooi verhaal over het verlies van dierbaren en de liefde dat overblijft.

De 24-jarige Benjamin schrijft in een bibliotheek in Kopenhagen zijn levensverhaal. Een groot schuldgevoel heeft hem naar het buitenland gedreven en daar verdoet hij nu zijn tijd in gezelschap van toevallige vriendinnen en zijn eigen gedachten. Benjamin is al een half leven wees. Zijn vader stierf toen zijn moeder twee maanden in verwachting was. Als Benjamin tiener is overlijdt ook zijn moeder en komt hij bij zijn oom Otto te wonen. Otto praat niet veel over het verleden. Benjamin hoort alleen dat hij veel op zijn vader lijkt. Ook Lotte, een meisje dat hij leert kennen als zij zit te huilen in de bus, trekt bij hun in. Als Benjamin samen met Otto, Lotte en huishoudster Rina op vakantie gaat, begint Otto eindelijk zijn verhaal te vertellen. Voor Benjamin valt er dan veel op zijn plaats, maar ontwikkelt zich tegelijkertijd ook een groot schuldgevoel door wat hij te horen krijgt van oom Otto. 

In het verhaal wordt de lezer opgezadeld met gedachten van Benjamin en ook met alles wat hij heeft beleefd met Lotte, Otto en huishoudster Rina. Er worden zowel gebeurtenissen uit het heden als uit het verleden beschreven. De sprongen tussen heden en verleden zijn meteen duidelijk tijdens het lezen. De lezer krijgt echt een beeld van het leven van Benjamin en komt er langzaam achter waar zijn schuldgevoel vandaan komt en wat hem naar het buitenland heeft gedreven. Je geduld wordt hierbij wel op de proef gesteld. Pas in de laatste paar bladzijden begint Otto te vertellen en valt alles op zijn plek. Pas dan wordt het hele verhaal duidelijk. Tot die tijd krijg je voornamelijk fragmenten uit het leven van Benjamin en is het lastig in te schatten waar naartoe wordt gewerkt. Neemt niet weg dat de fragmenten bijzonder vermakelijk en interessant zijn om te lezen.

Het debuut van Lubach bevat veel beeldspraak. Naast de gedachtespinsels soms ook goed bedachte zinnen. Voorbeeld hiervan is het onderstaande fragment: 
‘Ik bedoel niet dat ze lelijk was en dat ik zoveel van haar hield dat ze mooi werd. Ik bedoel al helemaal niet dat ze mooi was op de manier waarop lelijke mensen andere lelijke mensen mooi praten. Ik bedoel dat de schoonheid in haar gezicht was ontploft’. 
Houd je van dergelijke gedachtespinsels dan is het boek zeker een aanrader. Houd je minder van een dergelijke schrijfstijl laat het boek dan vooral links liggen. Lubach wordt qua schrijfstijl veel vergeleken met onder andere Grunberg en Giphart en dat is niet geheel onterecht. 

Na het lezen van het verhaal loop je nog even alles na. Wat is er nou precies gebeurd en waarom heeft Benjamin een schuldgevoel ontwikkeld? Op dat moment vallen de puzzelstukjes van zijn leven op hun plaats en is het vooral een mooi verhaal over het verlies van dierbaren en de liefde dat overblijft.

Beoordeling

Waardering Boekreviews
 
Waardering
 
 
 
 
 


 
Eind beoordeling
 
 
 
 
 


Waardering bezoekers
 
Waardering

 
Gemiddelde
 
 
 
 
 



Gegevens van boek

BadgesDebuut
Uitgever
Verschenen
Pagina

252

ISBN

9789029077507

Plaats een reactie

Klik hier om een reactie te plaatsen

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.