Thriller & Spanning De Geus Maart 2014

Koortsmeisje

Citaat

Elke keer leg ik het boek weer weg omdat ik er gewoonweg niet doorheen kom. Het pakte mij niet genoeg om in het verhaal te worden gezogen.

Zweden, eind negentiende eeuw. Op een warme septemberdag doolt Luna verdwaasd door haar huis. Ze vindt haar vaders levenloze lichaam naast dat van een vrouw. Wie is de vrouw? Maar bovenal, wat is de waarheid achter hun dood?

Koortsmeisje is een dun (156 blz) boekje wat gaat over een vrouw die door een huis heen doolt waar twee mensen vermoord worden aangetroffen. Het lijkt Luna (de dochter) allemaal niets te doen. Het verhaal gaat er vooral over waarom de moord is gepleegd, waarom deze twee mensen dood moesten.

Ik vond het werkelijk een worsteling om door het boek heen te komen! Elke keer legde ik het boek weer weg omdat ik er gewoonweg niet doorheen kwam. Tot bladzijde 64 vind ik het een wazig verhaal over een meisje wat door een huis heen doolt. Waarschijnlijk is het zo wazig beschreven omdat de auteur een beeld probeert te schetsen van de gemoedstoestand van Luna. Als de lichamen worden gevonden gebeurd er eindelijk wat. Maar voor mij zat er weinig tot geen spanning in het verhaal, het pakte mij in ieder geval niet genoeg om helemaal in het verhaal te worden gezogen.

Beoordeling

Waardering Boekreviews
 
Waardering
 
 
 
 
 


 
Eind beoordeling
 
 
 
 
 


Waardering bezoekers
 
Waardering

 
Gemiddelde
 
 
 
 
 



Gegevens van boek

BadgesDebuut
Uitgever
Verschenen
Pagina

156

ISBN

9789044532012

1 Reacties

Klik hier om een reactie te plaatsen

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

  • Ik was wel enthousiast over dit boek, dit is een deel van mijn recensie erover:
    Niks in dit knap in elkaar stekende verhaal is wat het lijkt. Elisabeth Östnäs neemt je mee in het hoofd van de koortsige Luna en er bekruipt je al gauw het gevoel dat er iets niet klopt.
    Bij de aanbevelingen op dit boek wordt onder andere gezegd dat het een ongemakkelijk verhaal is en dat beschrijft absoluut het gevoel dat je hebt. Je kunt gewoon niet goed de vinger leggen op wat er gebeurd is en blijft ook na het lezen met een soort ongemakkelijke verwondering achter… Heel knap gedaan van de auteur.