Schone handen door René Appel

Geplaatst op: zaterdag, 13 oktober 2007 Reageer Print E-mail

Schone handen René Appel

Sylvia en Eddie hebben samen twee kinderen. Ze wonen in een groot pand in Amsterdam-Zuid en het ontbreekt hen aan niets. Er is één levensgroot probleem: het vele geld dat Eddie binnenbrengt is crimineel geld. Sylvia heeft zijn activiteiten altijd geaccepteerd, maar haar geweten begint te knagen. Na enkele bedreigende confrontaties is het haar duidelijk dat ze met haar kinderen bij Eddie weg moet. Maar ze beseft ook dat hij haar niet zomaar zal laten gaan. Ze weet immers te veel.

Schone handen vertelt het verhaal over een vrouw die het heft in eigen hand wil nemen. Als daardoor haar leven op het spel komt te staan, moet zij willens en wetens beslissingen nemen met levensgrote consequenties.

Het verhaal over de Amsterdamse onderwereld deed mij denken aan Scarface, de film waarin de hoofdrol wordt vertolk door Tony Montana, een kruimeldief die van geen stoppen weet en ten onder gaat aan zijn eigen roem. In de verste verte kun je daar iets in herkennen bij Schonen Handen. Al draait het bij dit boek niet om Eddie, maar om Sylvia.

Sylvia is een vrouw die jarenlang afhankelijk was van haar man. Alles stond in het teken van Eddie, zij zorgde enkel voor de kinderen. Voor drugscrimineel Eddie is dat natuurlijk de ideale situatie. Maar wanneer Eddie meer en meer verzeild raakt in de onderwereld, wil zijn vrouw Sylvia steeds vaker een eigen leven buiten die drugswereld...

Appel weet op een goede manier de lezer te prikkelen en schetst de onderwereld op een voortreffelijke manier. Ook de hoofdrol van Sylvia wordt goed geschreven. Het is realistisch hoe ze handelt en welke stappen ze onderneemt. De rol van Eddie is helaas minder realistisch geschreven. Ik vind zijn handelen vaak te laks. Er zijn namelijk grote belangen dat Sylvia weer terugkomt, aangezien zij informatie heeft over de onderwereld. Een stap naar de politie zou voor hem zeer nadelig zijn. Toch gaat hij hier best gemakkelijk mee om.

Een echt spannend boek is Schone handen niet aangezien het verhaal redelijk voorspelbaar is. Toch blijf je als lezer aan het boek gekluisterd om steeds aandachtig verder te lezen, benieuwd hoe het af zal lopen. Schone handen is een boek dat in sneltreinvaart leest.