Interviews

Interview met Mel Wallis de Vries

Mel Wallis de Vries debuteerde in 2005 met het jeugdboek Uitgespeeld. In 2006 verscheen haar tweede boek dat de titel Verblind meekreeg. Sindsdien gaat het hard met Mel, die altijd al wist dat ze schrijfster wilde worden. Toch studeerde ze niet alleen Journalistiek, maar ook Biologie, beide aan de Universiteit van Groningen. Tien jaar geleden verliet ze de universiteit met haar diploma op zak. Na haar afstuderen koos ze ervoor om aan het werk te gaan als freelance journaliste.

Dat ze niet als journaliste is blijven werken, heeft volgens Mel waarschijnlijk te maken met een zekere vorm van rusteloosheid. ‘Ik was begin twintig, net afgestudeerd en schreef als freelancer voor een krant. Ik kon me toentertijd niet voorstellen dat ik die baan de rest van mijn leven zou blijven doen. Ik wilde graag nog meer leren en andere dingen doen.’ Het is haar duidelijk gelukt om een totaal andere functie te verkrijgen dan haar startfunctie in de journalistiek. Ze kwam terecht in de wereld van de marketing, maar kon het schrijven niet loslaten. ‘Tijdens mijn baan ben ik altijd blijven schrijven. Ik wilde al heel lang schrijfster worden, maar dat was op dat moment meer een droom dan een reële optie. Het schrijven werd een stuk serieuzer toen mijn eerste boek werd uitgegeven. Uiteindelijk heb ik mijn baan opgezegd om fulltime schrijfster te worden.’  Voor de lezer mag het dan klinken als een omweg, volgens Mel is dit absoluut niet het geval. ‘Het schrijven is altijd de rode draad in mijn leven gebleven.’

Niet alleen het schrijven was een rode draad in haar leven, ook het lezen zelf. Als kind verslond ze stapels boeken. Ook weet ze nog precies welke boeken ze tijdens iedere vakantie las. Doordat ze zelf veel aan boeken heeft gehad tijdens haar jeugd is ze ook boeken voor de jeugd gaan schrijven. ‘Ik sluit niet uit dat ik ooit nog een boek voor volwassenen ga schrijven, maar tot nu toe ben ik nog erg tevreden met mijn jeugdboeken.’

Uiteraard moet Melwel het een en ander af weten van de jeugd van tegenwoordig om zo een geloofwaardig verhaal neer te zetten. Ze gebruikt veel van haar eigen schoolervaringen en gevoelens. ‘Gevoelens als onzekerheid en bewijsdrang  gelden voor elke generatie tieners. En ik heb een nichtje van 18 jaar waaraan ik veel dingen vraag. Jammer genoeg wordt ze steeds ouder…’

Het inleven in de karakters die uiteindelijk in haar boeken terecht komen blijkt dus geen probleem, maar hoe zit dat met het opdoen van inspiratie? Volgens Mel kan een idee voor een boek overal vandaan komen van een gesprek dat ze opvangt of van een krantenartikel dat ze leest. ‘Het schrijven zelf komt vooral neer op erg gedisciplineerd werken. Het komt gelukkig niet vaak voor dat ik geen inspiratie heb. Want op de dagen zonder inspiratie vraag ik me wel eens af waarom ik in hemelsnaam schrijfster wilde worden.’

Toch is het haar gelukt om twee succesvolle jeugdboeken te produceren. In het najaar van 2006 verscheen het spannende Verblind. Zoveel lef als de hoofdpersonen in de boeken hebben, zo verlegen was Mel zelf tijdens haar schoolperiode. ‘Ik deed erg mijn best op school, maar dat was over toen ik een puber werd. Ik trok op met een hecht vriendenclubje en spreek nog steeds veel mensen uit dat groepje. Mijn vriend heb ik trouwens ook in dat groepje leren kennen. Mijn eigen middelbare schooltijd was erg leuk, maar gelukkig niet zo spannend als in mijn boeken het geval is.’

Haar laatste boek verteld dus over jongeren op de middelbare school. Toch trekt het boek ook veel twintigers aan. Mel heeft hier wel een verklaring voor. ‘Ik heb zelf een hekel aan jeugdboeken die heel kinderlijk zijn geschreven. Mijn stijl probeer ik zo volwassen mogelijk te houden.’

mel-wallis-de-vries2
Mel Wallis de Vries

En alhoewel haar boek Verblind momenteel bij zowel de jeugd als volwassenen aanslaat is Mel inmiddels alweer druk bezig met haar derde boek dat in september verschijnt. Gelukkig wil ze best wat vertellen over haar volgende project. ‘Het boek gaar over Karlijn en ze zit in de eindexamenklas. Op een nacht droomt ze over een man die in haar kamer is en haar aanraakt. Het lijkt heel levensecht, maar als ze wakker wordt is ze alleen. Vanaf dat moment verandert haar leven totaal. Elke nacht komt de nachtmerrie enger en dreigender terug. Karlijn weet niet meer wat echt gebeurt en wat fantasie is. De nachten zijn een kwelling en ze is bang, moe en wanhopig. Karlijns wanhoop zorgt voor conflicten met haar vrienden. Is ze gek aan het worden, of is er iets anders aan de hand?’

De fervente fan van de boeken van Mel zullen nog even moeten wachten tot haar derde boek in de winkel ligt. Wie nog wat langer zal moeten wachten voor ze de boeken van Mel kan lezen, is haar dochtertje van bijna twee jaar oud. ‘Ik zou het leuk vinden als ze mijn boeken gaat lezen, maar ik zal mijn boeken niet gaan opdringen. En er wordt natuurlijk behoorlijk gedronken en gerookt in mijn boeken, het moet niet zo zijn dat ik haar op de verkeerde ideeën breng.’

Mel hoopt niet alleen dat haar dochtertje ooit een van haar boeken leest, ze hoopt tevens dat tieners het leuk blijven vinden om haar boeken te lezen. Ook zou ze het geweldig vinden als de rechten van haar boeken aan het buitenland verkocht worden. Of dat gaat lukken is afwachten, wie weet wat de toekomst nog allemaal in petto heeft voor Mel. En tot die tijd houdt ze zich graag bezig met schrijven, reizen en fotograferen. ‘Maar het allerliefst breng ik veel tijd door met mijn dochtertje.’

Plaats een reactie

Klik hier om een reactie te plaatsen

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.