Interviews

Interview met Judith Visser

Judith Visser debuteerde met haar roman Tegengif. In het boek spelen de gevoelens van Kim en de prostitutie een hoofdrol. In het boek worden bestaande sekshuizen uit Rotterdam gebruikt en ook de beschreven klanten bestaan echt. Judith haar debuutroman werd lovend ontvangen door de Nederlandse pers. Eindelijk een boek waarin de wereld van de prostitutie niet wordt zwart gemaakt en waarin het niet alleen maar draait om seks. Centraal staan de gevoelens en belevenissen van de negentienjarige Kim.

Judith Visser zou in eerste instantie een heel ander soort boek schrijven, dan het uiteindelijke resultaat dat Tegengif heet. De prostitutiewereld zou slechts één hoofdstuk van het hele boek in beslag nemen. Bij het doen van research raakte de schrijfster echter zo gefascineerd door de wereld van de prostitutie, dat zij op het idee kwam voor het schrijven van haar debuut. Na het voltooien van het boek kan de schrijfster zeggen dat de prostitutiewereld vrij dichtbij haar staat. Door sommige mensen wordt zij zelfs al aangewezen als ‘prostitutie-expert’. Het is nu zelfs zo dat meisjes uit het vak haar regelmatig e-mailen. Ook de klanten zoeken contact met de debuterend schrijfster. Eindelijk is er eens iemand die de prostitutie in een positief daglicht stelt.

Judith is geboren en getogen in Rotterdam en het is dan ook geen toeval dat de stad als decor dient voor de prostitutiewereld. Judith wil weten waar zij over schrijft en hoe kan dat beter dan een stad die je van haver tot gort kent? Haar vervolgroman genaamd Kim speelt zich af in Los Angeles. Voor het schrijven van deze roman zal zij zelfs afreizen naar L.A. ‘Natuurlijk kun je voor veel dingen terugvallen op je fantasie, maar ik vind het toch ook wel fijn als ik de feiten in mijn achterhoofd heb zitten.’

De bordelen die in het boek beschreven worden bestaan echt. Zelfs de straatnamen kloppen. ‘Ik heb hiervoor gekozen om het allemaal zo realistisch mogelijk te houden. Ik had wel een adres kunnen verzinnen en de clubs en privé-huizen een andere naam kunnen geven, maar dat idee trok me niet. Een bestaand decor vond ik prettiger om mee te werken. Dus alles is echt, tot aan de klanten die beschreven worden toe.’

Opvallend is dat de schrijfster vrij mild is in haar beschrijvingen van de prostitutiewereld. Dit omdat zij de prostitutie in het geheel niet afkeurt. ‘Ik vind het zelfs goed dat het bestaat. Als ik echter over bijvoorbeeld gedwongen prostitutie had moeten schrijven, of over drugsverslaafde prostituees, dan was ik er minder enthousiast over geweest. Dat keur in namelijk wel af en daarom heb ik die kant van de prostitutie ook bewust niet meegenomen in mijn boek.’ Feit blijft echter wel dat alle klanten met een zekere ‘afwijking’ beschreven worden. Vele klanten ruiken niet fris, ze hebben een kleine piemel of doen zelfs een grote boodschap met de deur open, terwijl de prostituee zit te wachten. ‘Ik kon eigenlijk niet anders dan ze op die manier beschrijven. Kim doet het werk namelijk om een walging op te zoeken en dus was het voor het verhaal nodig dat haar klanten een bepaalde minder charmante kanten hadden. In het echte prostitutieleven zijn natuurlijk lang niet alle mannen zo afstotelijk als in mijn boek. De beschreven mannen bestaan echt. Het zijn klanten van prostituee ‘Sandy’, die ik intensief heb geïnterviewd. Maar er zijn ook vaak genoeg leuke klanten. Die heb je er ook tussen zitten alleen in het boek komen ze niet voor.’

Judith heeft er bij het schrijven van het boek wel bij stilgestaan dat bij de lezers de nadruk zou komen te liggen op de prostitutie. En dat terwijl het boek eigenlijk allemaal draait om de gevoelens van hoofdpersoon Kim. ‘Ik heb geprobeerd de gevoelens van Kim zo goed mogelijk over te brengen, maar natuurlijk is dat vaak niet het gene dat zal blijven hangen bij de lezer. Die herinnert zich liever de Scheve Hindoe, de camping Kees of de Ethiopische lilliputter. Nadeel is dat Tegengif nu een stempel van ‘prostitutieboek’ heeft gekregen, terwijl het echt niet alleen daarom draait.’

judith-visser2
Judith Visser

Haar debuut is erg goed ontvangen door de pers en heeft lovende recensies gekregen. Voor Judith werken de positieve reacties als een boost om verder te gaan. Met haar tweede boek hoopt ze te bereiken dat mensen inzien dat ze ook een goed boek kan schrijven waarin het niet over seks gaat. Momenteel schrijft zij aan twee nieuwe boeken. Een daarvan is het vervolg op Tegengif, dat Kim zal gaan heten. Tijdens het schrijven wist zij al dat er een vervolg zou komen. ‘Ik was tijdens het schrijven gehecht geraakt aan haar en kon haar nog niet loslaten. Ik was zelf benieuwd hoe het met Kim verder zou gaan wanneer zij haar gewone leven weer oppakt. Het leuke van dit tweede boek is dat Kim als persoon gegroeid is en nu anders tegen zaken aankijkt. In Tegengif beweert Kim nog dat alle mannen fout zijn en dat vreemdgaan een doodzonde is. In het tweede boek kijkt Kim er echter anders tegenaan. Ze heeft in Kim namelijk een intense liefdesverhouding met een getrouwde man en ontdekt dus dan niets in het leven per definitie goed of fout is, maar dat er altijd meerder kanten aan een verhaal zitten.’

Naast het boek Kim schrijft Judith momenteel ook aan een heftige psychologische roman over en vijftienjarig meisje. In beide boeken speelt seks bijna geen rol. Hier heeft de schrijfster bewust voor gekozen. ‘Ik merk dat het publiek op dit moment een bepaald beeld van me heeft en ik hoop dat met mijn volgende boeken recht te kunnen zetten. Er is niets mis met seks in boeken, maar er is meer.’ Volgens Judith moet ieder boek beter zijn dan het vorige. ‘Mijn tweede boek zal dus beter zijn dan mijn debuut. Tenminste, daar ga ik voor. Er moet natuurlijk wel een stijgende lijn inzitten. Ik heb met mijn debuut verwachtingen gewekt en die wil ik overtreffen.’

Plaats een reactie

Klik hier om een reactie te plaatsen

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.