Interviews

Interview met Renee van Amstel

Renee van Amstel brak door met de erotische trilogie over Floor. Al snel werd zij de Nederlandse E.L. James genoemd en lezeressen waren vol lof over deze auteur. Vooral haar inlevingsvermogen werd geprezen. Maar wie is de talentvolle Renee eigenlijk?

Bijna iedere fan in ons land is er inmiddels achter dat Renee van Amstel in het werkelijke leven René Brouwer is. Inderdaad, een man ja! René vond het bij aanvang best spannend om zijn ware identiteit te onthullen. “Ik was bang dat bijvoorbeeld mensen met wie ik twitterde zich bedrogen zouden voelen. Gelukkig heb ik geen enkele negatieve reactie gehad. Veel mensen waren wel zeer verrast dat het boek, met een 30-jarige, leuke, vlotte vrouw in de hoofdrol, door een man geschreven is.”

Hoewel hij nu vooral bekend staat om zijn erotisch getinte boeken over Floor, René schreef in 2011 echter een thriller. Ook volgend jaar verschijnt er een thriller van zijn hand. “Ik wilde proberen een boek te schrijven en op of één of andere manier leek een thriller me gemakkelijker dan een roman en bovendien: ik had een thema en verhaallijn. De vrouw van de ambassadeur is weliswaar, zoals dat heet, een literaire thriller, maar het heeft wel romanachtige trekjes.” Zijn thrillerdebuut was indirect ook de aanleiding om te beginnen met de trilogie over Floor. “In De vrouw van de ambassadeur komen twee sm-scènes voor. Vooral van vrouwen kreeg ik daar complimenten over: Mooi, niet plat, erotisch. Toen ik begin 2012 Godin in eerste versie klaar had ontstond de hype rondom Vijftig Tinten Grijs en dacht ik: eens kijken of ik een boek kan maken rondom dit thema. Dat is de Floor-trilogie geworden.” De eerste honderd pagina’s vlogen eruit bij René. Hij vond het belangrijk om het bij de realiteit te houden. “Ik wilde in elk geval geen sprookjesverhaal maken – zoals bij Vijftig Tinten Grijs – maar een boek dat dicht bij de realiteit stond en met herkenbare hoofdpersonen. Volgens de commentaren is dat wel gelukt.”

René putte uit huis-tuin-en-keukenervaring. Ook heeft hij research gedaan door het internet op te gaan en verhalen te lezen en door profielen te bekijken van personen op de website BDSMZaken. “Gaandeweg heb ik contact gekregen met – vooral – vrouwen (subs) die bereid waren om ervaringen te delen, te vertellen hoe het bij hun begonnen was, dingen te vertellen die indruk hebben gemaakt. Ik heb met pijnen moeite stukjes van Vijftig Tinten Grijs gelezen en hier en daar wat andere boeken, zoals Passiespel van Isa Maron. In het tweede en derde deel over Floor is polyamorie ook een thema geworden, dat kende ik eerst nog helemaal niet.”

Om te controleren of het verhaal geloofwaardig zou zijn had René één vast persoon die meelas. Zij had wat ervaring op het gebied van BDSM, maar zat meer op erotiek. “Zij heeft me veel nuttige tips gegeven overigens.” Ook zijn vrouw las  mee en zij was af en toe verbaasd over zijn inlevingsvermogen. “Mijn vrouw heeft het gelezen en is er best trots op dat de trilogie verschenen is.  Ik zou het niet leuk gevonden hebben als mijn vrouw het niets had gevonden. Mijn kinderen – twintigers – heb ik het gegeven met het dringende advies het niet te lezen!”

Stichting Info BDSM is zeer  te spreken over de reeks met Floor en René was dan ook blij met hun complimenten. Ook ontving hij goede reviews van ervaringsdeskundigen. “Nog steeds krijg ik reacties als: ‘Precies mijn verhaal.’ Dat betekent dat mijn doel, om een realistisch en herkenbaar verhaal te schrijven gelukt is. Overigens ben ik net zo blij met reacties dat het boek ook informatief is en mensen er een heel andere kijk op BDSM door hebben gekregen.” René krijgt regelmatig vragen van lezeressen. Hij weet er langzamerhand zoveel van dat hij als expert wordt gezien. “Ik heb er zoveel over gelezen, over gesproken en gediscussieerd, dat ik me het bijna ook voel.”

Het  schrijfproces tussen een thriller en de Floor serie verschilde voor René weinig. Als hij een idee heeft, begint hij te schrijven. “Soms heb ik het idee voor het plot al, soms nog niet. Soms heb ik nieuwe karakters nodig en dan creëer ik die erbij. In alle gevallen vind ik het heerlijk om me weken terug te trekken om mijzelf onder te dompelen in het verhaal en zich dat, niet gehinderd door het dagelijks leven, in mijn hoofd te laten voltrekken. Ik schrijf graag in Essaouira, aan de Marokkaanse kust.”

Niet zo heel vreemd dat hij graag schrijft in het buitenland. Van oudsher is René journalist, waarna hij in de reisbranche terecht kwam. “Als je besmet bent met het reisvirus kom je daar maar moeilijk vanaf. Al geldt in mijn geval ook: gewoon een paar weken alleen op een andere, bijzondere plek zitten en bijvoorbeeld een boek schrijven, vind ik ook heerlijk. Strikt genomen is dat geen reizen.”

René is al druk doende met nieuwe projecten. In 2014 verschijnt Godin van zijn hand. Verder is hij druk schrijvende aan een roman met een seriemoordenaar in de hoofdrol. Het is dus zeker dat we in de nabije toekomst meer van René gaan horen!

Plaats een reactie

Klik hier om een reactie te plaatsen

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.