Interviews

Interview Maartje Fleur

De naam Maartje Fleur zal niet bij iedereen meteen een belletje doen rinkelen. Toch zullen velen haar wel degelijk kennen. Zo schrijft ze al jarenlang de wekelijkse column Floor Faber voor Viva. In april 2014 kwam een thriller van haar hand uit, De au pair. Tijd om deze dame beter te leren kennen!

Inspiratie voor de column van Floor Faber heeft ze na al die jaren nog steeds genoeg. Niet alleen uit wat ze ziet, hoort en meemaakt. “Ik geloof meer in transpiratie dan in inspiratie, want als ik daarop ga wachten, gebeurt er niks. Het is een kwestie van achter je bureau gaan zitten, een schemaatje verzinnen voor wat je wilt gaan schrijven, erop los tikken en dan herschrijven. Liefst met een paar dagen ertussen zodat je weer fris naar je werk kunt kijken. Tenminste, zo doe ik het.”

Haar liefde voor het schrijven komt duidelijk naar voren in haar werkzaamheden voor Sanoma Media. Ze heeft veel schrijfklussen gedaan voor diverse tijdschriften die vallen onder de vlag van Sanoma. Gelukkig heeft de sanering van vorige jaar nog niet veel invloed op Maartje gehad.  “Ik word er wel zenuwachtig van. Welke bladen gaan nog meer omvallen? Raakt de freelancersmarkt niet overvol? Wie lezen er straks nog tijdschriften of kranten en wil er iemand voor teksten op internet betalen? En wat gaat er eigenlijk bij tv gebeuren? Het hele medialandschap is aan het veranderen en niemand kan voorspellen hoe de toekomst eruitziet.”

Naast het freelance schrijven voor diverse tijdschriften kwam afgelopen april haar eerste thriller uit. Het boek wordt goed ontvangen. Zelf leest Maartje veel boeken, zeker twee per week. Eén daarvan is veelal een thriller, de keus voor dit genre was dan ook snel gemaakt. “Ik ben gek op thrillers.  Zoals veel journalisten had ik de droom om ooit een boek te schrijven, en ik heb eerst een roman geprobeerd omdat een thriller me te moeilijk leek.  Een thriller heeft zoveel regeltjes:  er moet een goed plot zijn, een spanningsboog,  het verhaal moet verrassen maar ook weer niet onwaarschijnlijk zijn… Ruim twee jaar geleden ben ik aan De Au Pair begonnen en toen kwam ik erachter hoe leuk het is om een thriller te schrijven. Ik moest een puzzel verzinnen, sporen uitzetten, karakters vormgeven. Het was een feestje.”

Het idee voor De Au Pair deed ze op in haar eigen omgeving. Ze wilde bewust een verhaal schrijven dat echt zou kunnen gebeuren en wordt verteld door een personage dat een vriendin had kunnen zijn. “Dat vind ik griezeliger dan een moord gepleegd door een onwaarschijnlijke dader in een verwegland.  Vaak hoor ik dingen waarvan ik denk: dat ga ik gebruiken. Een heel goede vriendin kon bijna precies vertellen wat ik in De Au Pair had verzonnen en wat echt was gebeurd.  En niet omdat ik steeds over dat boek aan het raaskallen was, maar gewoon doordat ze me goed kent.”

De reacties op haar boek zijn goed te nomen. Ze krijgt leuke reacties. “Misschien is de reden dat ik van tevoren iedereen heb gewaarschuwd dat ik slecht tegen kritiek kan, haha! Over het algemeen zeggen ze dat het een spannend boek is dat lekker wegleest. Daar ben ik heel blij mee.” Met negatieve recensies heeft ze nog niet te maken gehad, maar het lijkt haar geen pretje.

“Het voelt vast of iemand heel lelijk doet over je baby. Ik heb zelf jarenlang recensies geschreven voor tijdschriften en doe dat nog steeds op mijn blog, en weet daardoor dat een recensie vrij willekeurig is. Een boek kan je ‘smaak’ gewoon niet zijn. Of je bent doodmoe waardoor je je aandacht  er niet bij kan houden en je het maar niks vindt. Boeken waar ik niet warm of koud van word,  recenseer ik daarom maar niet. Misschien ook omdat ik nu veel meer respect voor schrijvers heb. Ik weet hoeveel inzet en toewijding het kost om een boek te schrijven.” Maartje heeft al een idee voor een nieuw boek, met dit idee loopt ze al langer rond. Zodra ze tijd heeft gaat ze het verder uitwerken en dit idee voorleggen aan de uitgever.

Maartje heeft tevens haar eigen blog. Sinds een aantal jaar maakt ze voor Margriet More een rubriek over blogs, voor die tijd kende ze het fenomeen nauwelijks. “Ik wilde weten hoe het werkte en ben daarom zelf een blog begonnen. Maar ook om eventuele lezers van De au pair een indruk te geven van wie ik ben, hoe het is om een boek schrijven, dat te  promoten, en alles wat er verder bij komt kijken. Het allerbelangrijkste doel van mijn blog is dat ik er zelf blij van word. Ik houd nu eenmaal erg van schrijven.“

Zoals aangegeven leest Maartje naast het schrijven ook graag. Ze heeft nog wel wat tips voor lezers die binnenkort bijvoorbeeld op vakantie gaan. “Naast De Au Pair, raad ik alle boeken van Michael Robotham aan: thrillers met geloofwaardige personages en ijzersterke plots. En verder Ik ben Pelgrim van Terry Hayes. Een James Bond-achtig avontuur, zonder de ijzingwekkende stunts of krankzinnige wendingen. Ik vond het een ideaal vakantieboek:  het speelt zich op allerlei locaties in de wereld af, het is idioot dik (handig als je niet zoveel boeken wilt meenemen),  en heeft een kraakheldere verhaallijn waardoor je aandacht ondanks alle uitweidingen gevangen blijft.”

Plaats een reactie

Klik hier om een reactie te plaatsen

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.