Interviews

Interview met Escober

Esther Verhoef is uitermate populair als thrillerschrijfster. Samen met partner Berry Verhoef timmert ze echter hard aan de weg om eenzelfde status te behalen en dat lijkt goed te lukken. De spannende actievolle boeken van auteursduo Escober zijn razend populair onder de lezers en het duo lijkt een gouden pen in handen te hebben. Wat maakt dit duo zo succesvol en hoe ervaren zij het succes?

Volgens Esther is het schrijven met Berry een uitvloeisel geweest van hun manier van leven en geen bewust besluit. Eerder al schreef Berry mee aan de thrillers Onrust en Onder druk, welke Esther op eigen naam publiceerde aangezien zijn inbreng te klein was om als co-auteur in aanmerking te komen. ‘Berry en ik leven en werken langer dan tien jaar samen, in die zin dat we onze eigen tijd indelen en betrokken zijn bij elkaars bezigheden. Hij is dus vanaf het begin af aan steeds betrokken geweest bij mijn schrijven, met name het plotten want dat is niet bepaald mijn sterke kant. Gelukkig is Berry inmiddels anders gaan denken over het co-auteursschap.’

Berry benadrukt nog eens dat ze twee verschillende mensen zijn en andere aspecten in een boek belangrijk vinden. ‘We hebben ten opzichte van elkaar geen lange tenen en daarin ligt onze kracht. Ik houd de verhaallijnen in het oog en kan genieten van een puzzel. Zo’n verhaal kan ik wel neerpennen, maar ik heb niet de drang om het mooi, of zelfs maar af te maken. Esther hecht juist sterk aan woorden, zinnen, sferen, ze wil een gevoel overbrengen, losse beelden, en ze vindt het verhaal daaraan ondergeschikt.’ Gezien het succes van de boeken die het duo uitbrengt blijkt het om een gouden combinatie te gaan en hadden ze elkaar niet beter kunnen aanvullen. Toch heeft het duo geen vast schrijfproces. Er zijn geen vaste afspraken, schrijftijden of vastomlijnde taken. ‘Een creatief proces kun je niet dwingen,’ aldus Berry.

Het proces blijkt zich wel steeds op eenzelfde manier te ontwikkelen. Esther is degene die initieert en er gevoel bij moet hebben. Het moet haar raken en in haar hoofd blijven rondspoken. ‘Dan verschijnen er vanzelf flarden tekst, dialogen et cetera, die groeien uit tot scènes en die gaan langzaam maar zeker samenhang vertonen. Personages ontstaan doorgaans ook op deze manier. Maar wat voor verhaal het uiteindelijk gaat vormen, daar ben ik meestal niet zo mee bezig.’ Vervolgens komt Berry om de hoek kijken en gaat met de losse flarden van Esther aan de slag. ‘Er zit altijd een rode draad in, het zijn puzzelstukken van een foto die ik nog niet zie, maar achteraf blijkt het altijd te kloppen. We hebben geen geldingsdrang naar elkaar toe, eerder respect. Het wijst zichzelf. Esther[ is de gevoelsschrijver, als zij er geen gevoel bij heeft, houdt het op.’

Groot verschil tussen beide auteurs is het tijdstip dat ze schrijven. Esther schrijft het liefst ’s nachts terwijl Berry juist een ochtendmens is. ‘Als ik ’s ochtends vroeg aan de keukentafel ga zitten liggen er een of enkele A4’tjes, vaak met aantekeningen, daar ga ik dan aan zitten. Het komt ook wel eens voor dat ik een aantal hoofdstukken schrijf en ze bij haar neerleg. Of het verhaal van A naar B breng.’ Esther geeft aan dat Berry komt met oplossingen die zij nooit had kunnen bedenken. Tijdens een schrijfproces gaan ze er echter wel in op. Zo zijn ze voor het boek Ongenade naar München geweest en naar Italië en Frankrijk, omdat het boek zich voor een deel daar afspeelt. De jeugd van personage Sil Maier heeft zich in München afgespeeld en ze wisten beiden dat ze daar iets mee moesten doen. Vervolgens zijn ze naar de wijk gereisd waar Sil is geboren. ‘We hebben met mensen gesproken die daar in de jaren zeventig al woonden en ons konden vertellen hoe dat was. Van het een komt het ander, door gesprekken en zo’n stad in je op te nemen kom je vanzelf op ideeën wat er zou kunnen zijn gebeurd, en daar ga je mee verder.’

Een gedegen voorbereiding dus, voordat zij aan een verhaal beginnen. Datzelfde gold voor het boek Chaos. Voor dit verhaal spraken zij met (ex-)militairen, journalisten en persfotografen die PTSS hebben opgelopen na een uitzending naar Bosnië. ‘Personage Alex Fisher is eerder samengesteld dan verzonnen. Hij is een samenvoeging van herinneringen, ziektebeelden en karaktertrekken van mensen die we al kenden voor we aan Chaos begonnen en die we gaandeweg het schrijfproces hebben gesproken. Mensen zoals Alex Fisher bestaan echt en zo lang er jonge mensen naar oorlogsgebieden worden gestuurd zullen ze blijven bestaan. En dat raakt niet alleen henzelf, maar de hele maatschappij. Dat is allemaal uitgebeeld in personage Alex Fisher. Hij is een interessant maar tevens tragisch en helaas levensecht personage.’

escober2
Boeken van Escober: Chaos & Onrust

Dit levensechte personage sprak de Belgische lezers in ieder geval duidelijk aan. Uit 63 titels werd Chaos in België gekozen tot de laatste zes en zo genomineerd voor De Diamanten Kogel. Esther zelf heeft al aardig wat nominaties en prijzen binnen weten te slepen en geeft zelf ook toe tot op de draad verwend te zijn wat dat betreft. ‘Zes nominaties en drie prijzen met slechts vijf thrillers. Mijn Franse vrienden denken dat er tientallen prijzen te vergeven zijn in Nederland!’ Esther geeft toe dat een nominatie of een prijs winnen motiverend werkt, maar ze is er tijdens het schrijfproces geen seconde mee bezig. ‘De grootste druk om mezelf te verbeteren, te groeien als schrijver, komt uit mezelf, nooit van buitenaf.’

Ondanks de successen van Esther als soloauteur was er voor Escober geen enkele druk of verwachting wat betreft verkoopaantallen. Berry geeft aan: ‘Esther is bij het grote publiek doorgebroken met Rendez-vous, maar had daarvoor al Onrust en Onder Druk geschreven. Omdat Chaos in dezelfde sfeer ligt als haar eerste twee boeken, hebben we die met elkaar vergeleken.’

Een ander bekend duo dat spannende en succesvolle thrillers schrijft is natuurlijk Nicci French. Escober is dan ook al vaak met dit duo vergeleken. Esther hoor je echter niet klagen over deze vergelijking. ‘Inhoudelijk schrijven we een ander genre, we gaan uit van onze eigen kracht. En smaak. Berry en ik zijn het zelden eens over boeken die we lezen omdat we totaal andere dingen in boeken  waarderen.’ Berry vult aan dat ze met Escober de uitdaging zien om die smaken te laten samensmelten. ‘De uitdaging zit hem in actiethrillers neer te zetten in een verzorgde stijl, boeken die je niet meer kunt neerleggen omdat je meeleeft met de personages én de puzzel wilt ontrafelen, en die toegankelijk zijn, filmisch, dus lezen alsof je een film zit te kijken. Ze moeten emotie oproepen, verrassen. Als we dat voor elkaar krijgen, zijn we dus volmaakt gelukkig.’

Plaats een reactie

Klik hier om een reactie te plaatsen

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.