Interviews

Interview met Els Ruiters

Els Ruiters heeft van jongs af aan al iets met boeken, verhalen, taal, opstellen en verslagen. Door haar rijke fantasie was de brug naar het schrijven al snel gelegd en niet geheel zonder resultaat. Naast haar kinderboeken heeft Els inmiddels twee boeken in het chicklitgenre voltooid. De boeken vliegen als warme broodjes over de toonbank, maar een keuze maken tussen het schrijven van kinderboeken en chicklit kan ze en wil ze niet.

Voor kinderen schrijft Els spannende en realistische boeken met een magisch tintje, maar in het geval van Door dik en dun en Hollen of stilstaan lag dat natuurlijk wel anders. De afwisseling is wat het schrijven voor haar zo leuk maakt. Ondanks het grote verschil in het schrijven van beide genres is het voor haar niet moeilijk om inspiratie op te doen. ‘Bij mij ligt inspiratie op de loer als een kat die een opwindmuis bespringt. Ik hoef maar tien minuten te zien van een serie waar mijn dochters naar kijken of te luisteren naar hun verhalen en ik barst al weer van de ideeën. Voor kinderboeken laat ik vooral mijn fantasie de vrije loop. Ik verplaats me, zonder dat ik me ervan bewust ben, in de wereld van mijn karakters. Misschien is dat ook wel het geheim van mijn benadering: ik zie ze, de personen wiens avonturen ik beschrijf. ZIJ zijn degenen die mij sturen, niet andersom. Na verloop van tijd denk ik niet meer: wat zal ik Sara nu eens laten zeggen maar Even luisteren wat Sara daarover te zeggen heeft.’

Hieruit blijkt wel dat Els helemaal op gaat in haar verhaal wanneer zij eenmaal begonnen is met het schrijven ervan. Zo weet zij vaak van te voren vaak zelf niet eens waar een verhaal op uitdraait. ‘Het leuke van schrijven is dat je zelf als regisseur aan het werk bent: je kunt je hoofdrolspelers vormgeven, kiezen en  kneden, je kunt net zo makkelijk op de hei als in Hawaï zitten, je kunt elke afloop sturen. Tot op zekere hoogte trouwens, want op den duur nemen de karakters die ik bedenk het vanzelf over.’

Zoals bekend is chicklit pas sinds enkele jaren een erkend genre in Nederland, voornamelijk door de komst van Bridget Jones. Ondanks de vele successen dat het genre heeft voortgebracht wordt er, door voornamelijk critici, nogal eens neerbuigend gesproken over het genre. Els kan zich hier wel degelijk over opwinden, maar aan de andere kant zal het haar een zorg zijn. ‘Je hoeft toch ook niet altijd het meest diepgaande leesvoer te lezen als je een boek ter hand neemt? Ik pretendeer geen hoogwaardige literatuur te maken, absoluut niet, en wie het oppervlakkig gebazel vindt, moet er vooral maar niet in lezen. Dat er biefstuk in de wereld is, wil toch niet zeggen dat een eigengemaakte gehaktbal niet ook erg lekker kan zijn? Er zijn zo ontzettend veel boeken geschreven, dat er voor ieder wat wils is. Als je maar met plezier leest!’

Dat vele fans haar boeken met plezier lezen blijkt wel uit de herdruk van haar debuut Door dik en dun. Vele van haar fans zijn ook fan van de andere Nederlandse chicklit-schrijfster Anita Verkerk. De vergelijking tussen de twee dames is dan ook al snel gemaakt. ‘Ik voel me niet echt vergeleken met Anita, met wie ik overigens prima contact heb, het is altijd leuk als we elkaar weer tegenkomen. Voor zover ik kan beoordelen is Anita meer iemand die heel bewust de romantische kant opgegaan is. Komt daar bij dat ik ook niet zo erg romantisch ben en meer de humoristische zijde van chicklit probeer te schrijven. De boeken van Anita en die van mij zijn heel anders, elk met een heel eigen benadering. Leuk toch, als je binnen hetzelfde genre zo verschillend kunt schrijven?’

Met haar boeken probeert Els voornamelijk ontspanning en vermaak teweeg te brengen en uiteraard zal het verhaal nooit zijn charme verliezen. ‘De hoofdpersonen in mijn chicklits nemen vaak het heft in eigen handen. Omdat chicklit niet meer alleen maar door buitenlandse auteurs wordt aangeleverd, krijg je gebeurtenissen die zich afspelen in onze Albert Heijn, onze Hema en tijdens de gekte van de Drie Dwaze Dagen. In die herkenbaarheid ligt de charme.’ Buiten de charme dat een verhaal van Els dient te bezitten, vindt zij humor minstens net zo belangrijk, zo niet belangrijker. ‘Wat mij betreft staat een gezonde dosis humor bovenaan. Vriendschappen en relaties, bedrog, vrienden die elkaar door de misère heentrekken en natuurlijk liefde en de ware Jacob horen in een chicklit thuis.’

els-ruiters2
Boeken van Els Ruiters

Volgens Els dienen bovenstaande ingrediënten dus in alle chicklitboeken voor te komen. Maar wanneer weet zij dat ze de juiste dosis heeft gekozen en dat haar verhaal het publiek zal aanspreken? Hier komen haar dochters om te hoek. Keurden haar meiden eerst haar kinderboeken, toen zij ouder werden vroegen zij hun moeder eens een chicklit te schrijven. ‘Met Door dik en dun deed ik, eigenlijk een beetje voor de lol en om te kijken of ik zoiets kon schrijven, mee aan de Jill Mansell wedstrijd van Uitgeverij Sijthoff. Daar viel ik niet in de prijzen, maar bij Zomer & Keuning was het wel raak. Ik ben er min of meer toevallig in verzeild, want ik kwam uit de kinderboeken en zit daar nog steeds.’

Door haar dochters is zij dus begonnen aan het genre chicklit, al zal zij de kinderboeken nooit achter zich laten. Haar dochters inspireerden haar niet alleen tot het schrijven van een verhaal, maar lezen soms tevens het verhaal voor het naar de uitgeverij gaat. ‘Ik laat het gewoonlijk niet door iemand lezen. Ik wil het mijn kinderen of mijn man niet opdringen; als ze het willen lezen zijn ze van harte welkom. Soms lezen ze de auteursproef om mee te helpen corrigeren. Zojuist kwam mijn jongste dochter met Hollen of stilstaan naar beneden, dikke pret over het stukje waarin de ouders van Willemijn spacecake te eten krijgen. Ze had dat nog niet eerder gelezen en kreeg het nu dus in boekvorm voor het eerst onder ogen. Ik was heel blij met haar reactie! Dat is het leukste compliment, toch?’

Voor Els is het een prestatie van formaat wanneer een schrijver een bepaalde standaard op zijn conto mag zetten, zoals bijvoorbeeld J.K. Rowling van de Harry Potter reeks, lukte. ‘Zij heeft hele volksstammen aan het lezen gekregen en dat is iets waar je trots op mag zijn. Of neem bijvoorbeeld Khaled Hoesseini, die in een klap Afghanistan op de kaart wist te zetten en de troosteloze beelden die wij voorgeschoteld krijgen tijdens het journaal wist te vervagen met zijn boek De Vliegeraar.’

Maar haar eigen droom wordt binnenkort dan toch echt werkelijkheid. Haar boek Sint wordt verfilmd en komt, als alles volgens planning verloopt, in het najaar van 2010 uit. ‘Dat is toch dé ultieme droom van elke schrijver?’ Op Sint is zij dan ook erg trots, mede door de schitterende vormgeving. ‘Maar De Drakenmeester, mijn eerste kinderboek, koester ik het meest, al blijven al mijn boeken mijn ‘kindertjes.’

Els heeft inmiddels heel wat ‘kindertjes’ voortgebracht. Haar boeken volgen elkaar in rap tempo op, al blijft het schrijven voor haar in eerste instantie een hobby. ‘Maar langzaamaan begint het schrijven een tweede baan te worden, zoveel tijd sluipt er onderhand in. In tegenstelling tot wat velen denken, word je niet meteen stinkend rijk van boekenschrijven. Als het financieel haalbaar wordt, kan ik me misschien ooit nog wel eens volledig wijden aan schrijven, maar voorlopig is daar geen sprake van. Daarbij vind ik mijn werk als grafisch vormgever erg leuk, dus dat zou ik ook niet graag willen missen.’

De fans hoeven zich echter geen zorgen te maken, aangezien Els zo goed als iedere dag aan een verhaal schrijft. ‘Ik schrijf in de eerste plaats voor mijn plezier. Als ik een dag geen zin heb, doe ik het niet dat is het voordeel van een hobby. Maar ik schrijf vrijwel iedere dag, het is een soort levensbehoefte!’ En dat is voor alle fans van Els toch een kleine belofte voor de toekomst…

Plaats een reactie

Klik hier om een reactie te plaatsen

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.