Interviews

Interview met Carry Slee

Carry Slee is al jaren mateloos populair onder jongeren, maar ook veel volwassenen zijn bekend met haar jeugdboeken. Begon Carry met het schrijven van verhalen voor haar kinderen, inmiddels heeft zij meer dan 50 titels op haar naam staan. Elk boek geschreven door Carry wordt een instant succes en komt in de top van de bestsellerlijsten. De laatste jaren zijn zelfs enkele van haar boeken verfilmd. Bekendste hiervan is natuurlijk de film Timboektoe, gebaseerd op de Timboektoe-reeks met Isa en Kars in de hoofdrollen.

Timboektoe bestaat, in tegenstelling tot wat veel mensen denken, wel degelijk echt. Het is een regio in het Afrikaanse land Mali.Carry zelf heeft Timboektoe echter nog nooit bezocht en zij doelt met haar boekenreeks dan ook op een andere betekenis van het woord Timboektoe. ‘Als een plek heel ver weg is en er niets te beleven valt dan noemt men het Timboektoe en daarom heb ik mijn boekenserie zo genoemd. Hoofdpersonen Isa en Kars vinden de plek in Frankrijk waar hun ouders de camping hebben gekocht niks aan en noemen het daarom Timboektoe.’

Voor het verfilmen van de boekenreeks heeft Carry veel uit handen moeten geven en het werk over moeten laten aan de professionals op dat gebied. Voor haar boeken maakt Carry zich een voorstelling hoe de personages eruit moeten zien en hoe hun beleving en wereld is. Het was voor de auteur dan ook heel spannend om haar boeken verfilmd te zien met de invulling die de scenarist, regisseur en acteurs aan het verhaal gaven. ‘Grappig genoeg klopte het allemaal wel. In mijn hoofd zagen de hoofdrolspelers er ook ongeveer zo uit en daar was ik wel heel blij mee. Maria Peters die het scenario geschreven heeft had ongeveer hetzelfde idee als ik. Dat is erg belangrijk, anders had ik niet eens gewild da ze het ging verfilmen!’ Ondanks dat boeken van haar hand zijn verfilmd, vormen de films voor de auteur geen aanleiding om zelf te gaan acteren. ‘Schrijven is iets heel anders dan toneelspelen. Ik zit graag achter mijn bureau te verzinnen, alleen. Het is niks voor mij om mee te spelen in mijn films. Ik hou me liever bij het schrijven. In mijn beide films kom ik wel even snel voorbij. Maar dat is meer voor de grap voor mijn fans, ik heb verder geen tekst.’

Naast het schrijven van boeken voor de jeugd en de drukte rond een verfilming, vindt Carry ook nog de tijd om boeken gericht op volwassenen te schrijven. Zo richtte zij zich driemaal eerder tot het schrijven van een boek voor volwassenen en in het najaar van 2007 verscheen haar vierde boek voor volwassenen dat de titel Ooggetuigen meekreeg. Ditmaal een boek met een spannend tintje, maar ook op andere vlakken verschilt het boek van de voorgangers. ‘De vorige romans voor volwassenen waren alle drie autobiografisch en dit verhaal is verzonnen.’ Ondanks dat het verhaal compleet fictief is, stopt Carry wel veel van zichzelf in haar personages. ‘Ik heb zeker een band met hen. Het boek Ooggetuigen heeft vijf hoofdpersonen en in alle vijf zit wel een stukje van mijzelf.’

carry-slee2
Enkele boeken van Carry Slee

Ondanks dat de auteur veel van zichzelf in haar personages stopt, vindt zij het schrijven van een boek voor volwassenen wel lastiger. ‘Over Ooggetuigen heb ik driekwart jaar gedaan. Ik heb daar nog niet zoveel ervaring mee en het schrijven voor volwassenen duurt gewoon wat langer. Een jeugdboek duurt ongeveer vijf maanden, maar het hangt er ook maar net vanaf of het een dik of dun boek is. Maar aan alle boeken werd ik met veel plezier. Ik hou van verzinnen en heb nog nooit met tegenzin een boek geschreven. Wel hou ik ervan om het verhaal helemaal zelf te schrijven. Ik zou nooit met wie dan ook een verhaal willen schrijven. Ik ben echt een solist en kan er niet tegen als iemand anders zich met het verhaal gaat bemoeien.’ Voorlopig dus geen Nicci French taferelen voor een van Nederlands best verkopende jeugdboekenauteurs.

Tussen de vele dagen vol inspiratie zijn er ook wel eens dagen dat het wat schrijven betreft allemaal niet wil vlotten. Ook Carry zit wel eens met de handen in het haar. ‘Ik ben zeker wel eens gestopt met een verhaal. Als het niet is wat ik bedoel, dan doe ik het weg. Vroeger, toen ik net begon met schrijven maakte ik zo’n verhaal dan helemaal af. Maar nu zie ik het al na dertig bladzijden. Als het me niet zint dan begin ik opnieuw.’ Carry heeft echter geen moeite met het opnieuw opdoen van inspiratie. ‘Ik heb een grote fantasie en dat was al zo toen ik heel klein was. Als ik maar iets zie gebeuren of ik lees iets, dan ontstaat er een heel verhaal in mijn hoofd. Gelukkig wel, anders kon ik geen schrijver zijn!’

Plaats een reactie

Klik hier om een reactie te plaatsen

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.