Interviews

Interview met Anne Hermans

Vier dagen na haar artsexamen stopte Anne Hermans lukraak een stapel columns in een envelop en deed deze op de post richting alle kranten van Nederland. Op Koninginnedag 2004 kreeg Anne een telefoontje van het NRC met de vraag wanneer ze kon beginnen. Tegen al haar verwachtingen in leidde dit avontuur tot haar debuutroman De co-assistent, dat sinds februari van dit jaar in de schappen ligt. Ondertussen is de 8e druk van dit boek al in de schappen. Het boek werd een ongekend succes en Youp van ’t Hek zei zelfs niet meer het ziekenhuis in te durven na alle onthullingen van Anne over de ziekenhuizen en diens bijbehorende artsen.

Al van jongs af aan had Anne de ambitie om stiekem schrijfster te worden. Ze waagde een poging en stuurde op haar dertiende stapels gedichten naar vele uitgevers, maar zonder respons. Na haar co-schappen wilde ze nog één keer een poging doen om haar droom bewaarheid te laten worden en dat lukte. Met haar debuut probeert ze mensen in te laten zien dat artsen ook maar gewone mensen zijn als ieder ander. ‘Ik wil mensen een inkijkje geven in de medische wereld, laten zien dat die niet hoogstaander of onmenselijker is dan elke andere wereld. Naar mijn idee hebben veel mensen artsen op een ‘onmenselijk’ voetstuk staan. In de dagelijkse praktijk blijken artsen gewone mensen te zijn: soms toegewijd en aandachtig, maar soms ook nukkig, chaotisch of chagrijnig. Ofwel: ze kunnen het voetstuk niet waarmaken, en daardoor vallen ze vaak zo tegen.’

Hoewel patiënten zich veelal verbazen over het feit dat een arts ook maar gewoon een mens is, heeft Anne zich tijdens haar eigen co-schappen ook wel eens verbaasd over bepaalde zaken. ‘Wat me het meest opviel, vooral bij operaties of ingrepen, was het spanningsveld  tussen de beleving van de arts, voor wie na 30 jaar zoveel ingrepen routine zijn, en de ervaring van de patiënt, voor wie een spataderenoperatie bijvoorbeeld heel spannend is.’

anne-hermans3
Anne Hermans

Voor haar boek kon Anne ruimschoots putten uit haar eigen ervaringen en dat liet ze zich dan ook geen twee keer zeggen. Ze heeft veel van haar eigen verbazing, enthousiasme en naïviteit in hoofdpersoon Elin gestopt. ‘Maar ook dilemma’s zoals de combinatie van carrière en privéleven en hoe je je authenticiteit behoudt in een overweldigende en verslavende wereld. Wel heb ik Elin bewust wat labieler en naïever gemaakt, om zo het verhaal spannender te maken.’

Maar niet alleen voor de hoofdpersoon, ook voor de gebeurtenissen die zich tijdens het verhaal afspelen kon Hermans putten uit eigen ervaring. ‘De meeste medische scenes zijn echt zo gebeurd, of hadden zo gebeurd kunnen zijn. De personages heb ik gedestilleerd uit de honderden artsen, verpleegkundigen en co-assistenten die ik tegenkwam. Ik voegde bijvoorbeeld 13 chirurgen samen in twee uitersten: de botte en de gevoelschirurg, maar veel mensen herkennen wel stukjes uit zichzelf in personages terug.’

Om niet herkenbaar te worden als ‘die arts van het boek’ besloot Anne haar columns en boek uit te brengen onder een pseudoniem dat ze in het begin spastisch geheim hield. Ze was bang anders geen baan meer te kunnen vinden, maar inmiddels is ze van dat standpunt terug gekomen. ‘Toch blijf ik bewust onder mijn pseudoniem schrijven om mijn ‘doktersnaam’ zo min mogelijk te ‘bezoedelen’ met het schrijfgebeuren. Wanneer een patiënt naar een dokter’ gaat, hoort alles in die spreekkamer om de patiënt te draaien. De dokter dient zoveel mogelijk ‘dokter pur sang’ te zijn. Alle andere associaties leiden alleen maar af van het hoofdonderwerp: de patiënt. Het zou toch totaal misplaatst zijn als patiënten het idee hebben dat ze bij ‘de schrijfster’ op het spreekuur komen?’

anne-hermans2
Hanna Verboom speelt de hoofdrol in de TV-serie de Co-assistent

Anne voelt zich na alle drukte van dit jaar bovenal arts. Zonder haar beroep voelt zij zich ‘leeg’. ‘Ik rende zelf als co-assistent vol enthousiasme het ziekenhuis in en dat enthousiasme is met de jaren alleen maar groter geworden. Tijdens mijn eigen co-schappen rende ik als een overblije eikel van afdeling naar afdeling. Elke keer had ik weer het idee dat op die afdeling mijn toekomst lag. Ik ben verslaafd aan het vak, het begeleiden van mensen, het zoeken naar de juiste diagnose en meest optimale behandeling en het omgaan met medeartsen en verpleegkundigen. Het arts zijn staat absoluut op een, maar ik sluit zeker niet uit dat er nog wel een tweede boek zal verschijnen.’

Inspiratie opdoen voor een tweede boek zal geen groot probleem zijn voor Anne. Zo heeft ze zich gespecialiseerd als tropenarts en is ze een half jaar werkzaam geweest op het zonovergoten Curaçao. Ze zal wederom een half jaar in het buitenland gaan werken, dit keer waar haar specialisatie ligt, namelijk in de tropen. ‘Ik begin met een half jaar, en ben nu hard aan het solliciteren. Ik hoop in het najaar te vertrekken en als ik terug ben zien we wel weer. Ik ga ervan uit dat ik binnenkort in de tropen weer genoeg ga meemaken, waardoor ik het niet kan laten om weer achter mijn laptop te kruipen.’

Voor de echte fans die hopend wachten op een tweede boek is er een kleine geruststelling tot die tijd. Het debuut van Anne is namelijk tot een serie gemaakt met niemand minder dan Michiel Huisman en Hanna Verboom in de hoofdrollen. Zo kunnen de fans nog even genieten van alle avonturen die Elin meemaakt.

Plaats een reactie

Klik hier om een reactie te plaatsen

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.