Interviews

Interview met Anita Verkerk

Anita Verkerk is al jaren bekend om haar humoristische chicklits vol spanning. Ze heeft inmiddels ruim vijftien jaar ervaring in het schrijversvak en ongeveer twintig boeken gepubliceerd. Ondanks de vele boeken van Anita is het voor haar niet lastig om steeds weer inspiratie op te doen voor het schrijven van een nieuw verhaal. ‘De inspiratie komt me altijd letterlijk ‘aanwaaien’. Ik werk tegenwoordig altijd in opdracht, dus als ik weer iets nieuws moet gaan maken, ga ik vaak fietsen of wandelen en bij thuiskomst heb ik meestal wel een bruikbaar idee. Daarnaast haal ik ideeën uit de krant en tijdschriften en in winkels en op straat luister ik ook erg graag gesprekken af om ideeën op te doen.’

Naast haar inspiratiebronnen verwerkt ze ook gaar eigen ervaringen in haar verhalen. ‘Het is altijd een mengeling van fantasie en dingen die ik echt heb meegemaakt. Maar ik gebruik ook dingen die ik gehoord of gelezen heb. Wat de gevoelens betreft, die zijn natuurlijk universeel en voor iedere mens hetzelfde. Ik heb geleerd om me helemaal in te leven in de gevoelens van mijn hoofdpersonen. Als zij lachen, zit ik te lachen en moeten zij huilen, dan zit ik ook met de tranen in mijn ogen achter mijn toetsenbord.’

Dat Anita voldoende inspiratie opdoet voor het schrijven van haar verhalen betekent uiteraard niet dat het schrijven haar altijd even makkelijk afging. Anita heeft een schrijfcursus gevolgd om haar talent verder te ontwikkelen. Als tiener was ze af en toe bezig met het schrijven van verhalen, maar ze vond het lastig er echt iets van te maken aangezien ze nog niet ervaren genoeg was. Nadat ze een advertentie in een omroepblad zag staan stuurde ze, voor ze het goed en wel besefte, de bon in. Slechts enkele maanden na de cursus wist Anita haar eerste verhaal te verkopen. Een dergelijke cursus kan ze dan ook aanbevelen. ‘Als je werkelijk de kriebels krijgt en een boek MOET schrijven, ga dan eerst eens een schrijfcursus doen. Dan leer je in elk geval om beginnersfouten te vermijden.’

Anita heeft veel aan de schrijfcursus gehad aangezien haar werk bij verschillende uitgeverijen wordt gepubliceerd. Uitgeverij Zomer & Keuning is gestart met Nederlandse chicklit en dat bleek een gat in de markt. Gevolg was dat Anita’s boek Heisa in Venetië in 2006 werd uitgegeven en al snel zal het nieuwe boek Etage te huur volgen. Deze boeken vallen onder het genre humoristische chicklits. Voor de spannende liefdesromans klopt Anita aan bij uitgeverij Ellessy, dat gestart is met een serie voor vrouwen door vrouwen.

Genoeg Nederlandse fans dus voor Anita. Maar ook in het buitenland heeft ze een schare trouwe fans aangezien ze ook regelmatig Engelstalig werk aflevert. Dit schrijft wel lastiger omdat Engels niet haar moedertaal is en tijdens het schrijven is ze dan ook omringd door woordenboeken. Toch kan ze geen keuze maken in het schrijven van Nederlandstalig of Engelstalig werk. ‘Ik vind het allebei erg leuk om te doen. Ik hou van afwisseling en de Engelstalige boekjes zijn totaal anders dan de Nederlandse romans. Zo blijft het schrijven leuk! Overeenkomst is wel dat alle boeken en romantische en humoristisch zijn. ‘

Groot voordeel van het Engelstalige werk is dat er meer belangstelling voor is en het genre romantiek algemeen erkend wordt in het buitenland. ‘Ik ben een paar jaar geleden in de USA geweest en daar rende ik natuurlijk meteen de boekwinkels in. En daar hebben ze dus kasten en kasten vol met romantiek. Hier in Nederland moet je meestal met een kaarsje in het meest donkere en stoffige hoekje van de winkel op zoek naar de romantische boeken.’  Het is dan ook haar droom dat het genre romantiek in Nederland ook de erkenning krijgt die het verdient. Maar Anita’s droom begint meer en meer vorm te krijgen. ‘Er komen steeds meer websites die romantiek recenseren en ook de pers krijgt steeds meer belangstelling.’

In het buitenland is een deel van haar droom al uitgekomen, naast de erkenning van het genre: het winnen van prijzen voor haar schrijfwerk. Toch was dat niet haar ene speciale topmoment. ‘Het verkopen van een boek blijft een geweldige ervaring, het moment waarop je je ‘kindje’ eindelijk in handen houdt ook. Een prijs krijgen, is natuurlijk helemaal super, maar ik kan ook ontzettend gelukkig worden van een simpel iets als de hele ochtend op een alinea zwoegen en dan eindelijk dat woord vinden, waar ik al dagen naar zocht. Verder had ik toevallig vandaag ook een verrukkelijke sensatie: ik zag op een recensiesite ineens de cover van Het meisje in de rode jurk staan met vijf sterren eronder en daar hoorde dus een toprecensie bij! Dan loop ik altijd een poosje door de kamer te springen. Geen gezicht natuurlijk, maar mijn gezinsleden zijn daar intussen al aan gewend.’

Het lezerspubliek weet dus duidelijk haar boeken op waarde te schatten en sterren toe te delen in de vorm van een recensie. Anita zelf heeft daar meer moeite mee en kan dan ook niet aangegeven wat zij haar beste boek vindt. ‘Dit is dezelfde vraag als aan een moeder vragen welk kindje ze het leukste vindt. Al mijn romans zijn mijn kindertjes en ik vind schrijven op zich al heerlijk! Juist omdat ik zoveel verschillende dingen schrijf, blijf ik het allemaal leuk vinden. Maar ik probeer wel altijd om van het boek waar ik aan werk het ‘beste’ van allemaal te maken.’

Dat Anita haar zichzelf steeds wil overtreffen met een volgend boek komt mede doordat ze van nature erg perfectionistisch is. Gemiddeld schrijft ze een half jaar aan een boek, maar er komt meer bij kijken. Eerst moet het idee bedacht worden waarna research volgt. Als snel worden de hoofdpersonen bedacht, karakters uitgewerkt en wordt bepaald hoe het boek zal gaan verlopen. Maar als het boen dan eindelijk klaar is moeten ook de drukproeven nog gelezen en gecorrigeerd worden. Bij Anita lopen al deze stadia door elkaar. ‘Terwijl ik het ene boek aan het schrijven ben, kan ik een volgend boek al uitdenken en ‘plotten’. En soms zet ik dan bij voorbeeld ook vast wat bladzijden op papier. Ik stuur het script pas naar de uitgever als ik helemaal tevreden ben. Dat betekent dat ik het boek ‘als het helemaal af en geredigeerd is’ altijd een week of twee laat liggen en daarna neem ik het nóg een keer helemaal door. En dan gebeurt het heel vaak, dat ik het heb weggestuurd en hier en daar nog eens een woordje lees… en ja hoor: dan zie ik dus eigenlijk altijd nog wel een foutje staan. Dat is een minpunt van het schrijversbestaan.’

anita-verkerk2
Anita Verkerk in Lancerote

Ondanks al het werk dat komt kijken bij het publiceren van een verhaal is ze inmiddels weer druk bezig met het schrijven van enkele boeken. Voor uitgeverij Ellessy schrijft ze het boek Een nieuwe toekomst wat het vervolg is op het eerder verschenen Bedrogen liefde. Ook schrijft ze aan een wintersportverhaal dat de titel Glühwein met appelmoes meekreeg en in de herfst zal verschijnen.

Met alle boeken die van Anita zijn verschenen en met alle boeken nog op komst mogen we wel stellen dat we met een schrijfexpert praten. Anita heeft dan ook nog wel enkele tips voor beginnende schrijvers, naast het volgen van de schrijfcursus natuurlijk! ‘Het is belangrijk om veel te lezen in het genre waarin je wilt gaan schrijven. Zo kun je de kunst alvast een beetje afkijken. Ook moet je een bord voor je kop hebben. Je moet je niets aantrekken van alle negatieve dingen die mensen ongetwijfeld over je werk zullen gaan zeggen, maar de positieve opmerkingen moet je inlijsten en boven je bureau hangen. Kortom: je moet in jezelf en in je werk geloven!’

Voor Anita blijft het schrijversvak het mooiste dat er is. ‘Soms kun je gigantische klappen te verduren krijgen, maar de kunst is dan om te blijven lachen, want er zitten ook ontzettend veel leuke verrassingen in het vat!’

Plaats een reactie

Klik hier om een reactie te plaatsen

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.