Columns

Reporters en poezen

Omdat er aan de lopende band nieuwe boeken van me uitkomen, geef ik ook heel wat interviews. Vandaag komt er weer een verslaggeefster bij me thuis langs en dat blijkt een kattenliefhebster te zijn.  Tenminste, ze heeft haar jas nog maar amper opgehangen of ik zie haar al achter mijn katten aandraven.

Als we even later tegenover elkaar in de woonkamer zitten, met een hete kop thee, hebben we dan ook geen enkele moeite om het interview te beginnen. Terwijl we zitten te praten alsof we elkaar al jaren kennen, klinkt er een luid gemiauw achter de deur.  Ik doe open en poes Sasja komt binnenwandelen. Jawel! Poes Sasja is dezelfde kat, die in mijn boek Myrthe voor zoveel toestanden zorgde…  Sasja is intussen alweer zeventien jaar oud en ze is super lief. Maar helaas heeft ze ook een minpuntje.  Als ze wakker is, wil ze aandacht en dat laat ze luid miauwend merken. Dat komt niet altijd even goed uit, zal ik maar zeggen…

Sasja kijkt eerst eens wat onderzoekend naar het bezoek, maar dan besluit ze dat het wel snor zit. Als ik weer kijk, zit ze bij de journaliste op schoot en spint heftig.  Drie tellen later springt ze alweer op de grond en gaat daar luid miauwend rondjes lopen.

Het interview komt onder deze omstandigheden wat in de verdrukking, maar de journaliste zit daar niet mee. Dus praten wij, gekweld door geluidsoverlast verder, totdat de fotograaf aanbelt.  Het had een buitenfoto moeten worden, maar ook het weer werkt niet mee: het regent pijpenstelen. De man draaft al gauw zenuwachtig druk door de kamer op zoek naar een geschikte locatie.

Dan sleept hij een stoel aan, klimt er ongegeneerd bovenop en gebaart dat ik onder de lamp moet gaan staan.  Met Sasja op mijn arm. Daar sta ik dan uiig omhoog te staren, terwijl de poes keihard in mijn oor miauwt.  ´Kijk maar recht in de lens,´ hoor ik de fotograaf zeggen.  Ik zie geen lens. Ik zie alleen maar lamp. Een akelig verblindend, fel licht. ´En nu even lachen,´ klinkt het commando ergens boven mij.  Lekker makkelijk!  Ik heb een stijve nek van het omhoog kijken, een lamme arm en hoofdpijn van de kat en mijn ogen tranen van het licht. Vervolgens krijg ik ook nog een ernstige aanval van kramp in mijn kaken…

En nu zijn jullie natuurlijk benieuwd hoe de foto is geworden?  Nou, laat ik het zo zeggen: Sasja staat er echt helemaal geweldig op!

Anita Verkerk

Plaats een reactie

Klik hier om een reactie te plaatsen

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.