Columns

Mag ik je hoofdpersoon..?

Lezer, ik wil je bedanken. Geen mailtjes naar de redactie, geen commentaar als je me op straat tegenkomt, of in de supermarkt. Je bent beschaafd. Waarom zou je zo’n beroemd iemand als ik lastigvallen?

Beroemd? Jazeker. Ik ben beroemd. Dat moet wel.  Ik krijg immers ‘hatemail’. Nee, het gaat nog niet zover dat ik persoonlijke bewaking inhuur, of dat ik tijdelijk mijn toevlucht moet zoeken tot een garagebox. Maar gestoord is ‘ie zeker, die vreemde gast die me al meerdere keren mailde en ook per post een brief stuurde. Ik zal zijn naam niet noemen, maar hij komt vrij snel ter zake en stelt voor dat de held van zijn “Roman-Die-Maar-Niet-Afkomt” met een van mijn vrouwelijke personages mag n**ken. Dat hij haar wil laten prostitueren in een bordeel in het New York van 1900…  Nu dacht ik direct aan Lucy, een onschuldig meisje van negen jaar oud, dat de vrouwelijke hoofdrol vertolkt in De toverlantaarn (2010), en die associatie was helemaal niet prettig.

Inmiddels weet ik dat verschillende andere bekende schrijvers de brief ook hebben ontvangen. Op verzoek van één van hen is de politie ingeschakeld en de zieke geest heeft huisbezoek gekregen van een wijkagent. Ikzelf heb er vrede mee: ik heb het afgedaan als de keerzijde van de roem. Wie zijn kop boven het maaiveld steekt, krijgt nu eenmaal dit soort zaken te verduren.

Nu is er alleen het volgende punt: De positieve punten van mijn bescheiden roem heb ik nog niet kunnen ontdekken. Ik krijg nergens korting. Niemand vraagt mijn handtekening. Ik zou me bijna afvragen of mensen me wel kennen.  Maar dat moet natuurlijk die beleefdheid zijn, die Hollandse nuchterheid. We leven in een land waar bekende kinderboekenschrijvers als ikzelf gewoon boodschappen kunnen doen en hun kind naar school kunnen brengen, en – begrijp me niet verkeerd – daar hecht ik ook aan.

Toch, op momenten, bijvoorbeeld dat ik juist mijn hatemail herlees (ik heb de brief netjes ingelijst en kijk er elke ochtend even naar) zou het prettig zijn om er even aan herinnerd te worden waar ik het allemaal voor doe. Die vreemde hatemail-stuurder houdt zich ook niet in, snap je. En als iedereen zo beleefd blijft, dan krijg ik voor mijn gevoel alleen maar negatieve reacties, alleen die keerzijde, van de roem, snap je?

Dus kunnen we afspreken dat je de volgende keer even zwaait, of knipoogt bij de supermarkt. Je mag ook best mijn handtekening vragen. Ik vind het echt niet erg.

Martijn Adelmund

Plaats een reactie

Klik hier om een reactie te plaatsen

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.