Columns

Brood en tulpen

In de Italiaanse film ‘Pane e tulipani’ vertelt een grootvader zijn kleinzoon droefgeestig over een van zijn levenservaringen dat ‘de liefde weer eens tevergeefs aan de deur was geweest.’ Waarop het kleinkind reageert met: ‘En hebt u opengedaan?’

Liefde en terugkijken. Iedere man draagt op zijn trouwdag de herinneringen bij zich aan alle vrouwen bij wie hij ooit een kans heeft gehad. Zo ook iedere vrouw vanuit haar perspectief. ‘Sjansen’ noemden we vroeger de eerste symptomen van het liefdesspel, een woord afkomstig uit het Frans (‘Chance’ betekent ‘kans’). Waar ze op die dag niet aan willen denken is dat ze ook na hun trouwdag nog kans zullen maken bij anderen.

Oude mensen en de dingen die voorbij gaan. Waar zijn ze gebleven, die zaaiers van pril geluk. In de kiem gesmoord, dat wel. Maar toch. In de krant laat je je blik over de overlijdensberichten gaan. Elke dag opnieuw. Misschien onbewust omdat je daar de laatste tekenen van hun bestaan denkt te vinden. Wat is er van hen geworden? De computervaardigen onder ons kunnen de naam van deze uit het oog verloren zielsverwant-van-een-moment op google opzoeken om na te gaan of de persoon in kwestie zich heeft weten te vereeuwigen in een zoekmachine.

In zijn huwelijksdagen heeft jouw man voor brood gezorgd, een van de beloftes gedaan op jullie trouwdag. Ook bracht hij zo nu en dan tulpen mee, je lievelingsbloemen. Tot je tevredenheid. Je intuïtie is een betrouwbaar kompas gebleken. Nu, na zijn dood, beleef je dagen zonder hem. Je koestert jullie tijd samen. Maar je gedachten gaan ook terug naar je levensdagen voordat je hem trof. Je herinnert je de betekenis van het sjansen. De eerste schreden op het liefdespad en de gezichten die je op dat pad vergezelden. Waar zijn ze gebleven? Je zult het meestal nooit weten.

Hoe was je leven geweest als je op een ander moment de deur had opengedaan? We kennen het allemaal. Het leven is voor iedereen gelijk. Jonge mensen wacht een duizendtal levens, maar het wordt er uiteindelijk maar een. En de tulpen? Die bloeien in je hart, als je dat wil.

Nico de Beer

Plaats een reactie

Klik hier om een reactie te plaatsen

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.