Columns

Bijenkorf

In de overvolle boekenmarkt moet je als beginnende en onbekende schrijver alle zeilen bijzetten om publiciteit te krijgen. De Wereld Draait Door zit echt niet op jou te wachten en ook alle grote tijdschriften en kranten hebben liever (alweer) een item met een beroemde auteur dan met een of andere onbekende schrijver met een moeilijke achternaam die, godbetert, ook nog uit de provincie komt.

Het is duidelijk: zolang je niet een beeldschone afvallige gelovige, schandaalonthullende ex-beroemdheid of een bestsellers uitpoepend zondagskind bent, hoef je je boek niet rijen dik terug te verwachten in de winkels. Enkele uitzonderingen daargelaten, want als je op het juiste moment het juiste taboe doorbreekt, kun je ook lekker scoren in Nederland. De consequentie daarvan is echter dat je jezelf de rest van je leven, overal waar je komt, moet blijven verantwoorden voor je uit zijn verband gerukte ‘waargebeurde’ verhaal dat uit commerciële overwegingen toch al flink aangedikt was.

Maar goed, feit blijft dat het natuurlijk helemaal niet zo gek is dat je als schrijver graag zoveel mogelijk aandacht wil voor de liefdesbaby waar je jezelf met zoveel passie en absolute toewijding voor ingezet hebt. Ik weet er alles van. Daarom dook ik in de wereld van het internet. Een flexibele, snelle wereld die maling heeft aan de onverbiddelijke systemen van de gevestigde orde. Daar liggen de kansen, riep iedereen!

Maar ik bleek niet de enige… Zoals de naam van een bekende site al aangeeft, zijn die sociale netwerken te vergelijken met een bijenkorf. Talloze werkbijen vliegen er ijverig hun rondjes en steken enorm veel tijd en energie in het verzamelen van hoge aantallen vriendjes die ze daarna stelselmatig stalken met privéberichtjes over hun nieuwste schrijfsels. Ondertussen rekruteert de koningin, zonder er een noemenswaardige inspanning voor te doen, de ene na de andere ‘volger.’ Die twee keer per jaar dat ze online komt, wachten haar honderden spontane vriendschapsverzoeken…

Het punt is: de oude en de nieuwe media versterken elkaar. Daar kun je tegen opboksen wat je wilt, veel helpt het niet. De koningin zal er alleen maar groter door groeien. Het is haar gegund. Toch valt er op de fora, netwerken, boekensites en virtuele leesclubs ook voor onbekende schrijvers echt nog wel wat te halen. Zoals wezenlijk contact met lezers. En echt contact over je boek… dat is toch eigenlijk het allermooist?

Dat al dat hyven, twitteren, facebooken en bloggen ondertussen enorm tijdrovend is, zodat je als onbekende schrijver geen tijd meer hebt voor je hoofdtaak: het schrijven, is een ander verhaal. Daar kan ik het een andere keer wel eens over hebben. In de tussentijd denk ik alvast na over een zwaar choquerend taboe dat ik kan doorbreken in mijn tweede boek. Iemand een suggestie? Stuur me snel een tweet of een krabbel!

Ingrid Oonincx

Plaats een reactie

Klik hier om een reactie te plaatsen

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.